Απέλασε τους Ρώσους με εντολή των ΗΠΑ
Ιούλιος 12, 2018
Γ Παπαδόπουλος- Τετράδης
Η απέλαση των δύο Ρώσων διπλωματών και οι κυβερνητικές «δημοσιογραφικές» κυπατζήδικες διαρροές για τα αίτια, αναδύουν τη μπόχα της πιο αμερικανόδουλης κυβέρνησης σε βάρος της πολιτικής ισορροπίας που ακολουθούσε η χώρα, ακόμα και επί εποχής ΕΣΣΔ. Και σε βάρος των ελληνικών συμφερόντων. Τα οποία, εκτός της Δύσης, στηρίζονται σε 5 ρωσικούς πυλώνες!
Ο ένας είναι τα ελληνικά αγροτικά προϊόντα. Ό άλλος ο τουρισμός 1,5 εκ. Ρώσων το χρόνο με ρευστό στη Β. Ελλάδα. Ο τρίτος οι αγωγοί. Ο τέταρτος ο ρώσικος στόλος που ναυλοχεί στο Αιγαίο και στο Ιόνιο. Ο πέμπτος η ανάγκη καλής σχέσης με τη δεύτερη υπερδύναμη.
Η ιστορία είναι κωμικοτραγική και απίστευτα σοβαρή. Η Ρωσία κατηγορείται από την ελληνική κυβέρνηση ότι με πράκτορες αποπειράθηκε να επηρεάσει δήμους και μητροπόλεις της Β. Ελλάδας κατά της συμφωνίας των Πρεσπών(!), να αποκτήσει επιρροή στο Άγιο Όρος, «με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την απρόσκοπτη άσκηση κυριαρχίας επί της ελληνικής επικράτειας από το ελληνικό κράτος», και απόπειρα εξαγοράς κρατικών λειτουργών, που απέτυχε!
Επίσης οι Ρώσοι κατηγορούνται για διακίνηση πληροφοριών σε βάρος της Ελλάδας! Σε μια «συστηματική προσπάθεια παραβίασης της κυριαρχίας της χώρας και του Διεθνούς Δικαίου».
Σαν τέτοια αναφέρονται «η προσπάθεια παρέμβασης σε ιδιαίτερα ευαίσθητα εθνικά ζητήματα και συμφέροντα της Ελλάδας στα Βαλκάνια, ειδικότερα στο θέμα της ονομασίας των Σκοπίων»!
Για όποιον έχει αμφιβολία ότι όλα αυτά είναι λόγια του αέρα και ότι η κίνηση είναι υποδειγμένη από την Ουάσινγκτον κατ ευθείαν για να περιοριστεί αποτελεσματικά κάθε φιλορωσική εστία στα Βαλκάνια, ας παρακολουθήσει γεγονότα και επιχειρήματα:
- Αν η κυβέρνηση ενδιαφερόταν για την άσκηση εθνικής κυριαρχίας από το ελληνικό κράτος δεν θα επέτρεπε στον αμερικανό πρέσβυ και τους άλλους υπαλλήλους της αμερικάνικης πρεσβείας να ξεσαλώνουν σε παρεμβάσεις και πιέσεις για να υπογραφεί η συμφωνία με τα Σκόπια.
- Αν η κυβέρνηση ενδιαφερόταν για την άσκηση εθνικής κυριαρχίας από το ελληνικό κράτος δεν θα επέτρεπε σε τουρκικές επίσημες Αρχές να αλωνίζουν σε όλη τη Θράκη, με την ανοχή της, και να προπαγανδίζουν την προσάρτηση της Θράκης στην Τουρκία
- Αν η κυβέρνηση ενδιαφερόταν για την άσκηση εθνικής κυριαρχίας από το κράτος δεν θα προσεταιριζόταν επιχειρηματίες εξώφερτους και δεν θα τους επέτρεπε να αλωνίζουν σε επιχειρήσεις, Μέσα Ενημέρωσης και σε στρατηγικής σημασίας κλάδους (λιμάνι Θεσσαλονίκης) μόνο και μόνο για να της κάνουν την προπαγανδιστική δουλίτσα της.4. Αν η κυβέρνηση ενδιαφερόταν για την άσκηση εθνικής κυριαρχίας δεν θα είχε εκπαιδεύσει ηθικά τους υπαλλήλους του δημοσίου να είναι ανοιχτοί σε κάθε είδους συναλλαγή για να τα τσεπώσουν, χωρίς κανέναν σοβαρό ελεγκτικό μηχανισμό και με τα πειθαρχικά συμβούλια να βγάζουν τους κλέφτες λάδι.
5. Αν η κυβέρνηση ενδιαφερόταν για την άσκηση εθνικής κυριαρχίας δεν θα είχε παραδώσει την άσκηση αυτή σε όλους τους ξένους δανειστές, με την υπογραφή πλήρους υποταγής σε ξένες επιταγές και με δέσμευση τους ελληνικού κράτους σ’ αυτές για δεκαετίες.
6. Αν η κυβέρνηση ενδιαφερόταν για την άσκηση εθνικής κυριαρχίας θα είχε απελάσει δεκάδες διπλωμάτες των χωρών της ΕΕ που παρεμβαίνουν διαρκώς επίσημα και ανεπίσημα στον τρόπο διακυβέρνησης της χώρας, είτε πιέζοντας δια των κυβερνήσεών τους είτε απ ευθείας στους ντόπιους οσφυοκάμπτες υπουργούς για τα συμφέροντα των δικών τους χωρών.
7. Αν η κυβέρνηση ενδιαφερόταν για την άσκηση εθνικής κυριαρχίας θα απαγόρευε στον κάθε ξένο πρεσβευτή να υποδεικνύει, και μάλιστα πιεστικά έως και εκβιαστικά, τι όπλα θα αγοράσει και τι δεν θα αγοράσει η χώρα.
8. Αν η κυβέρνηση ενδιαφερόταν για την άσκηση εθνικής κυριαρχίας θα ενίσχυε τις πατριωτικές φωνές της χώρας αντί να τις υπονομεύει και να τις λασπώνει ως ακροδεξιούς και πατριδοκάπηλους, ευθυγραμμισμένη έτσι με τον Αμερικανό αντιπρόεδρο, που σε συνομιλίες του με την κυβέρνηση διαπίστωνε προ ημερών ότι η χώρα απειλείται από εθνικιστές στο θέμα των Σκοπίων! Οι μεγαλύτεροι εθνικιστές του πλανήτη, οι Αμερικανοί, λασπώνουν για να κάνουν την επεκτατική και δολοφονική στρατιωτική δουλίτσα τους.
9. Αν η κυβέρνηση ενδιαφερόταν για την άσκηση εθνικής κυριαρχίας θα ακολουθούσε τη γραμμή της ελληνικής πολιτικής από το 1974 και δώθε, που παρ όλο που «ανήκε εις την Δύσιν» είχε στενότατες σχέσεις με την Γιουγκοσλαβία και τον Ζίφκωφ, όπως και με τη Μόσχα. Ως παράγοντας, η Αθήνα, ισορροπίας και διαύλων επικοινωνίας με όλους. Σε εποχές Ψυχρού Πολέμου!
10. Αν η κυβέρνηση ενδιαφερόταν για την άσκηση εθνικής κυριαρχίας θα ακολουθούσε τη γραμμή ίσων αποστάσεων με τις ΗΠΑ και τη Μόσχα, που ακολούθησε ο Κ Καραμανλής στο θέμα των εξοπλισμών και των αγωγών και των στρατιωτικών ζητημάτων του Αιγαίου. Για την οποία παρακολουθιόταν από τις αμερικάνικες υπηρεσίες, υπονομευόταν, και έβαζε βέτο για τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ.
11. Η σημερινή κυβέρνηση της Ελλάδας, αντί να κρατήσει την ίδια στάση και μάλιστα από πιο ισχυρή θέση στο θέμα, και να κερδίσει τα πάντα από την πρεμούρα ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ για ένταξη των Σκοπίων αποδείχτηκε πιο δουλική από μια υποτίθεται αμερικανόφιλη δεξιά Καραμανλική.
12. Αν η κυβέρνηση ενδιαφερόταν για την άσκηση εθνικής κυριαρχίας δεν θα άφηνε ανενόχλητους να αλωνίζουν τη χώρα Σκοπιανοί και Τούρκοι πράκτορες, που τους αναγνωρίζουν και τα παιδάκια, ούτε θα άφηνε να λειτουργούν ανεξέλεγκτα ή και με δική της κομματική συμπαράσταση δεκάδες οργανώσεις, σύλλογοι και όμιλοι, που προπαγανδίζουν τον διαμελισμό της Ελλάδας, είτε προς την Τουρκία, είτε προς τα Σκόπια, είτε προς την Αλβανία.
13. Αν η κυβέρνηση ενδιαφερόταν για την άσκηση εθνικής κυριαρχίας δεν θα έδινε για δημοσίευση βρώμικες κυπατζήδικες πληροφορίες που μπλέκουν τους Ρώσους με χρηματοδότηση των ελληνικών συλλαλητηρίων για τη Μακεδονία! Για να λασπώσει τα πατριωτικά αντανακλαστικά και να ευθυγραμμιστεί με τη γραμμή των Αμερικάνων, που δεν θέλουν αντιαμερικανική και αντινατοϊκή αντίδραση στα σχέδιά τους για Ανατολική Ευρώπη αντιμέτωπη με τη Ρωσία. Ευθυγραμμίζεται δηλαδή με έναν ψυχροπολεμικό και πολύ επικίνδυνο νέο σχεδιασμό σύγκρουσης Δύσης- Ρωσίας, επειδή ένας Αμερικάνος πρόεδρος είναι νούμερο και μερικοί στρατηγοί για τα σίδερα.
14. Αν η κυβέρνηση ενδιαφερόταν για την άσκηση εθνικής κυριαρχίας, όπως κόπτεται, θα ενδιαφερόταν πρώτα από όλα να μάθει τι θα πει εθνικό. Και τι θα πει κυριαρχία. Γιατί ακούει εθνικό και της σηκώνεται η τρίχα, αλλά το πουλάει στους σανοφάγους ψηφοφόρους, και την κυριαρχία την έχει σαν εργαλείο διαπραγμάτευσης και μάλιστα φτηνό. Παραδίνοντάς το στον κάθε ξένο αληταρά αντί πινακίου φακής.
Αλλού τα παραμύθια. Η κυβέρνηση της Ελλάδας υπάκουσε σαν πιστό σκυλάκι στις εντολές του Αμερικανού αντιπροέδρου και των γερακιών του ΝΑΤΟ, που θέλουν να ξηλώσουν κάθε τι ρωσικό από όλο το Βαλκανικό χώρο και από την Ελλάδα. Λασπώνοντας, επ ευκαιρία, και κάθε πατριωτική φωνή στη χώρα.
Η κυβέρνηση, η πιο αντεθνική και προδοτική που πέρασε ποτέ από τη χώρα, έχει γίνει το σκυλάκι του κάθε ξένου που θέλει να ασκεί εδώ τα συμφέροντά του. Είτε οικονομικά είτε πολιτικά είτε γεωπολιτικά.
Οι Ρώσοι είναι πιθανό να ασκούσαν κινήσεις διείσδυσης σε προνομιακούς χώρους της Ελλάδας. Δεν είναι ούτε οι πρώτοι, ούτε οι μόνοι. Κυρίως, δεν είναι οι πιο επικίνδυνοι για τη χώρα εδώ και χρόνια. Και προηγούνται άλλοι για απέλαση. Πρεσβευτές που προπαγανδίζουν τις εταιρίες των χωρών τους για φυτρώσουν εδώ που οι χώρες τους έχουν εξαφανίσει ή θέλουν να εξαφανίσουν τους Έλληνες επιχειρηματίες και εργαζόμενους. Με την ανοχή και τη βοήθεια αυτής της κυβέρνησης. Που την έπιασε ο πόνος για την υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας!
Αυτή η καταστροφική κυβέρνηση πυροδοτεί τις σχέσεις της με τη μία από τις δύο υπερδυνάμεις, από την οποία εισάγει 1,5 εκατομμύριο τουρίστες με ρευστά στην τσέπη κάθε χρόνο και εξάγει τα μισά αγροτικά της προϊόντα! Με την οποία έχει ιστορικές σχέσεις προτού η Αμερική γίνει λευκή και με την οποία γειτνιάζει, ενώ οι άλλοι είναι στου διαόλου τη μάνα. Αυτά, γιατί η εξωτερική πολιτική ασκείται με ορίζοντα εκατονταετίας. Και με λεπτές ισορροπίες όταν είσαι στα σύνορα δύο κόσμων. Και όχι αύριο και βλέπουμε.
Οι Ρώσοι απελάθηκαν κατ εντολή των Αμερικάνων. Υπό τα χειροκροτήματα των συντηρητικών Γερμανών και τμήματος της επίσημης ΕΕ. Και η κυβέρνηση της Ελλάδας υπάκουσε αφού είναι το πιο πιστό σκυλάκι του κάθε ισχυρού. Όπως είπε προχτές και ο σύντροφος Μελανσόν, που ξέρει καλύτερα, «o Έλληνας πρωθυπουργός είναι μία από τις προσωπικότητες, τις πιο ελεεινές στη πολιτική ζωή της Ευρώπης». Και της Ελλάδας. Και το αποδεικνύει κάθε μέρα.
https://www.liberal.gr/arthro/212407/apopsi/stili-alatos/apelase-tous-rosous-me-entoli-ton-ipa.html
Η Ελλάδα, η Κύπρος και η χειρότερη κρίση στις ελληνορωσικές σχέσεις
Ιούλιος 12, 2018
Δ. Κωνσταντακόπουλος
Το άρθρο του βετεράνου της (πραγματικής, όχι εξωνημένης) αριστεράς, πρώην υποψηφίου με τον ΣΥΡΙΖΑ στη Β’ Αθηνών, δημοκράτη δημοσιογράφου και πρώην Διευθυντή Σύνταξης της εφημερίδας Ελευθεροτυπία Παπαδόπουλου-Τετράδη, για το θέμα των απελάσεων των Ρώσων διπλωματών είναι ιδιαίτερα σημαντικό https://www.liberal.gr/arthro/212407/apopsi/stili-alatos/apelase-tous-rosous-me-entoli-ton-ipa.html .
Να συμπληρώσουμε μόνο στα όσα γράφει τα εξής ιστορικά γεγονότα.
Η Ρωσία υπήρξε το κύριο στήριγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ από τότε που υπάρχει αυτό το διαρκώς απειλούμενο κράτος και η Μόσχα (συχνά μαζί με το Πεκίνο και το Παρίσι) ήταν που εμπόδισε τις αμερικανο-βρετανικές μεθοδεύσεις εναντίον του. Μόνο οι σοσιαλιστικές χώρες υποστήριξαν τον αγώνα μας, έγραψε ο αρχηγός της ΕΟΚΑ, του εθνικοαπελευθερωτικού κινήματος των Ελλήνων της Κύπρου, στα Απομνημονεύματά του.
Ο σοβιετικός ηγέτης Νικήτα Χρουστσώφ απέτρεψε με την παρέμβασή του την προετοιμαζόμενη, σε συνεργασία με τις ΗΠΑ, τουρκική εισβολή στην Κύπρο του 1964.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες ανέτρεψαν τον λαοπρόβλητο Πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου με την Αποστασία του 1965-67, για να μπορέσουν να επιβάλουν το 1967 τη Χούντα των Συνταγματαρχών και να “λύσουν” το κυπριακό με την τουρκική εισβολή του 1974. ‘Οπως είπε στην φράση του που έμεινε ιστορική ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Λύντον Τζόνσον προς τον ‘Ελληνα Πρωθυπουργό, το 1964
“Σου γαμώ τη Βουλή, σου γαμώ το Σύνταγμα”.
Τόπε και τόκανε
Η Ρωσία ήταν η μόνη χώρα που δέχτηκε να εξοπλίσει την Κυπριακή Δημοκρατία όταν της το ζήτησε, και επί Αρχιεπισκόπου Μακαρίου και μετά την εισβολή του 1974. Της παρείχε αντιαεροπορικό εξοπλισμό και θωρακισμένα που οι Ηνωμένες Πολιτείες, οργανωτής και αρχιτέκτων της τουρκικής εισβολής του 1974, όχι μόνο αρνήθηκαν να της δώσουν, αλλά και έφτασαν στο σημείο να επιβάλλουν εμπράγκο όπλων στο θύμα της εισβολής που οι ίδιοι οργάνωσαν. Ακόμα και σήμερα, οι ΗΠΑ διατηρούν εμπάγκο όπλων κατά της Κύπρου, που κατοικείται κατά 82% από ‘Ελληνες, κράτους που οι ίδιες επιχείρησαν και παρολίγον να καταστρέψουν.
Γι’ αυτό και για πολλά άλλα, ακόμα και οι πιο φιλοαμερικανοί, πιο φιλοδυτικοί πολιτικοί της Ελλάδας, πρόσεχαν πάρα πολύ πως χειρίζονται τα θέματα των ελληνορωσικών σχέσεων.
Καταλάβαιναν το πιο στοιχειώδες, το πιο βασικό που πρέπει να καταλαβαίνει όποιος κυβερνάει την Ελλάδα. ‘Οτι αυτό το κράτος δεν μπορεί να διατηρηθεί χωρίς παράπλευρες σχέσεις και αντιστηρίγματα. Γιατί η κύρια εξωτερική απειλή που αντιμετωπίζει στην πραγματικότητα, πιο σημαντική και από αυτήν, την πολύ σημαντική κατά τα άλλα που είναι η τουρκική, είναι η απειλή από τους υποτιθέμενους φίλους και συμμάχους. ‘Οχι τώρα, από τον καιρό της πρώτης ‘Αλωσης της Πόλης από τους Σταυροφόρους, από τον καιρό που σκότωναν τον Ρε στην Κύπρο, η Δύση ήταν μεγάλος δάσκαλος και ο ακόμα πιο φοβερός εχθρός των Ελλήνων.
Το καταλαβαίνουν αυτό απολύτως και οι εχθροί της Ελλάδας. Γι’ αυτό και είναι πρώτης προτεραιότητας μέλημά τους, και των υπηρεσιών τους, και των πάμπολλων ανθρώπων τους στο πολιτικό σύστημα, στο κράτος, στην οικονομική ολιγαρχια, στα μέσα, πάντα, διαχρονικά, και πολύ περισσότερο τώρα, η συστηματική καταστροφή των ελληνορωσικών σχέσεων (όπως και των ελληνοσερβικών, των ελληνοιρανικών σχέσεων και λοιπών “παράπλευρων”, εναλλακτικών σχέσεων).
Η χώρα μας σήμερα δεν φαίνεται να έχει βαθμό ανεξαρτησίας υπέρτερο από αυτόν που είχε και επί Δημητρίου Ιωαννίδη. Και δεν πρόκειται να της βγει σε καλό.
Υπήρχε, μιας φάνηκε, και μια δόση θλίψης στην παρατήρηση που έκανε ένας Ρώσος αξιωματούχος, αναφερόμενος στην απόφαση της Αθήνας για τις απελάσεις.
Ψάξτε είπε, τους εχθρούς και τις απειλές σας, στο ίδιο το τραπέζι που κάθεστε, όχι σε μας. Εννοώντας το τραπέζι της Ατλαντικής Συμμαχίας, που, όντως, ποτέ δεν υπήρξε συμμαχία δεν έχει υπάρξει για μας τους ‘Ελληνες.
Θυμάται πια κανείς σε αυτή τη χώρα που σφαδάζει, έτοιμη να παραδώσει το πνεύμα, τον Εμφύλιο, τη Δικτατορία, το πογκρόμ των Ελλήνων στην Πόλη, το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, την τουρκική εισβολή (υπό καθοδήγηση Κίσσινγκερ) στην Κύπρο, το σχέδιο Ανάν για τη διάλυση του κυπριακού κράτος, την αναγνώριση από τις ΗΠΑ της Μακεδονίας, τα Μνημόνια και τις Δανειακές, την επίθεση και την αρπαγή των κυπριακών τραπεζών; Η Ρωσία τα έκανε όλα αυτά;
Οι Ελληνες θα χαθούμε χωρίς την Αλήθεια, τη μη Λήθη δηλαδή.
Αυτά για μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα του βάθους αυτών των εξελίξεων και των τραγικών αποτελεσμάτων που σύντομα φοβούμεθα, θα έχουν για ολόκληρο τον ελληνικό λαό, είτε ζει στην Ελλάδα, είτε στην Κύπρο, με το γεωπολιτικό μνημόνιο τώρα σε πλήρη εξέλιξη σε όλους τους τομείς, από την Κύπρο στη Μακεδονία, από τον ‘Αραξο στο Αιγαίο, από την Σούδα του Νότου στη Σούδα του Βορρά.
“Φοβούνται πτώση Τσίπρα και βιάζονται οι Αμερικανοί”, γράφει εύστοχα η Εστία της 7.7.18. Αλλά βιάζονται επίσης γιατί χρειάζεται να ελέγξουν πλήρως και πολύ γρήγορα την Ελλάδα και την Κύπρο και τις χρησιμοποιήσουν στους νέους μεγάλους πολέμους που ετοιμάζουν, στη Μέση Ανατολή, αν όχι κι εναντίον της Ρωσίας, αλλά και εναντίον της Τουρκίας, αν δεν τα βρουν τελικά μαζί της. (Αν τα βρουν, θα πληρώσουμε το μάρμαρο με τις παραχωρήσεις ζωτικής κυριαρχίας που είμαστε έτοιμοι να κάνουμε και ήδη αρχίσαμε σε Θράκη, Κύπρο, Αιγαίο. Εξ ου και η σχιζοφρένεια της ελληνικής πολιτικής, που από τη μια ετοιμάζεται να κάνει μείζονες παραχωρήσεις κυριαρχίας, αν το ζητήουν οι προστάτες, από την άλλη, ορισμένοι φορείς της, με ορισμένες ενέργειές τους, καλλιεργούν και το προπολεμικό κλίμα με την ‘Αγκυρα).
Δ.Κ.
Θα απελαθούν και (οι) διπλωμάτες των ΗΠΑ και της Γερμανίας;
Ιούλιος 12, 2018
Θέμης Τζήμας*
Η ελληνική κυβέρνηση, όλως τυχαίως την ημέρα της Συνόδου του ΝΑΤΟ, αποφάσισε να απελάσει δύο Ρώσους διπλωμάτες. Πρόκειται για μια πρωτοφανή κίνηση- ελέγχεται από το γράφοντα αλλά δεν μπόρεσε να διακριβωθεί ακόμα, αν υπήρξε αντίστοιχη τέτοια ενέργεια εν μέσω ψυχρού πολέμου- που δικαιολογείται από την ελληνική κυβέρνηση με τη λογική ότι οι εν λόγω διπλωμάτες προέβησαν σε παράνομες ενέργειες. Ωστόσο οι ενέργειες αυτές δεν έχουν δημοσιοποιηθεί ακόμα. Θα περίμενε κανείς μεγαλύτερη ευθύνη ως προς το χειρισμό ενός τόσο ευαίσθητου ζητήματος.
Εκεί όμως που το πράγμα γίνεται ακόμα πιο αποκαλυπτικό και επικίνδυνο είναι ότι στις κυβερνητικές διαρροές ως αιτία- ίσως και ως παράνομη ενέργεια;- αναφέρεται η προσπάθεια αύξησης της ρωσικής επιρροής στην Ελλάδα και η διακίνηση πληροφοριών. Δεν ξέρουμε ποιοι «φωτεινοί εγκέφαλοι» σκέφτηκαν μια τέτοια αιτιολόγηση αλλά εδώ και κάποιους αιώνες, στοιχείο της αποστολής των διπλωματικών αποστολών και πρεσβειών είναι ακριβώς η προσπάθεια διεύρυνσης της επιρροής των χωρών προέλευσής του σε ξένα κράτη. Επομένως από μόνη της αυτή η τακτική, παράνομη δε λέγεται.
Κυρίως δε, αν η ελληνική κυβέρνηση αποφάσιζε να απελαύνει διπλωμάτες κρατών που ασκούν επιρροή υπέρ της χώρας τους στην Ελλάδα, με νόμιμα ή και με παράνομα μέσα, πιθανότατα στην πρεσβεία των ΗΠΑ θα έμεναν μόνο οι υπάλληλοι security και στην πρεσβεία της Γερμανίας ίσως το βοηθητικό προσωπικό. Παρόμοια τύχη δε θα είχαν και πλείστες άλλες πρεσβείες- του Ισραήλ, της Γαλλίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, οι εν Ελλάδι ευρωπαϊκές αρχές κλπ.
Δεν πάνε πολλά χρόνια από την αποκάλυψη για το κύκλωμα παρακολουθήσεων στην πρεσβεία της πρώτης χώρας, για τις παράνομες απαγωγές- με διοικητή της ΕΥΠ τότε τον κο Παπαγγελόπουλο, νυν αναπληρωτή υπουργό- ενώ φυσικά, οι παρακολουθήσεις, οι στρατολογήσεις διαμορφωτών κοινής γνώμης κάθε είδους, οι προνομιακές έως και βρώμικες σχέσεις με το σύνολο σχεδόν του τύπου, με το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού προσωπικού και της επιχειρηματικής τάξης, με κάθε λογής ιδρύματα και οργανώσεις συνιστούν κάποιες από τις ευρέως γνωστές πρακτικές.
Σε ό,τι αφορά τη γερμανική πρεσβεία αρκεί κανείς να δει τα ποσά που διακινούν γερμανική ιδρύματα κάθε είδους εν μέσω οικονομικής κρίσης, εμμέσως ή άμεσα υπέρ των γερμανικών συμφερόντων.
Εν προκειμένω η απέλαση των Ρώσων διπλωματών έχει να κάνει προφανώς με την ελαφρώς καθυστερημένη -και- επίσημη προσχώρηση της Ελλάδας στο σκληρό αντιρωσισμό, που προωθεί ένα μέρος του βαθέως, αμερικανικού κατεστημένου για διαφόρους λόγους οι οποίοι δεν είναι της παρούσης.
Αντί η κυβέρνηση να αξιοποιεί προς όφελός μας αυτές τις αντιθέσεις– βλ. δεκαετία ’80 ή και σημερινή Τουρκία– περιορίζοντας ταυτοχρόνως την επιρροή ξένων δυνάμεων στο εσωτερικό της- μεταξύ αυτών και της Ρωσίας φυσικά, η οποία προωθείται με τα γνωστά επιχειρηματικά συμφέροντα, στα οποία η κυβέρνηση χάριζε εκατομμύρια ευρώ μέχρι προσφάτως, για να κερδίζει ψήφους- και αντί να ασκεί μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, η Ελλάδα, μέσα από το τρίδυμο Τσίπρα- Καμμένου- Κοτζιά καθίσταται ο “χρήσιμος ηλίθιος” των ΗΠΑ στην Α. Μεσόγειο.
Δεν πρόκειται περί υπεράσπισης της ρωσικής πολιτικής. Κάθε άλλο. Πρόκειται για στοιχειωδώς ρεαλιστική πολιτική: σε μια εποχή προϊούσας μετά-δυτικής διεθνούς δόμησης και με ένα γείτονα που κινείται σε τουλάχιστον τέσσερα επίπεδα- ΕΕ, ΗΠΑ, Ρωσία, απόπειρα ηγεμονικής επιρροής σε μέρος του μουσουλμανικού κόσμου- η απόλυτη ταύτιση Ελλάδας με ΗΠΑ την καθιστά ολοένα πιο ευάλωτη.
Τόση εξάρτηση, τύφλωση και ανοησία είχαμε να δούμε από τη χούντα. Τότε την πληρώσαμε με τη μισή Κύπρο. Ας ελπίσουμε να μη βιώσουμε αντίστοιχες τραγωδίες στο Αιγαίο ή αλλού.
*Θέμης Τζήμας είναι Δικηγόρος, Μεταδιδακτορικός ερευνητής
https://infognomonpolitics.blogspot.com/2018/07/blog-post_158.html#more
To αθέατο παίγνιο πίσω από την απέλαση των δύο Ρώσων
12 Ιουλίου 2018
Η απέλαση δύο στελεχών των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών, που βρίσκονται στην Ελλάδα με διπλωματική ιδιότητα, και η απαγόρευση εισόδου στη χώρα δύο άλλων, είναι η κορυφή του παγόβουνου. Όπως είναι γνωστό, η κίνηση της Αθήνας έγινε στις 6 Ιουλίου και καθόλου τυχαία δημοσιοποιήθηκε –μέσω της Καθημερινής– την ημέρα έναρξης της συνόδου κορυφής του ΝΑΤΟ.
Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουν ότι εδώ και χρόνια η Μόσχα επιχειρεί να αποκτήσει ερείσματα και επιρροή στην Ελλάδα. Για τον σκοπό αυτό, μάλιστα, χρησιμοποιεί σαν όχημα την Ορθοδοξία. Η Ορθοδοξία, άλλωστε, είναι κεντρική συνιστώσα της ρωσικής εθνικής ιδεολογίας και ως εκ τούτου οι Ρώσοι παραδοσιακά βλέπουν με ξεχωριστό ενδιαφέρον την Ελλάδα. Το ίδιο και την Κύπρο, στην οποία, λόγω και της παραδοσιακής στάσης τους στο Κυπριακό, έχουν αποκτήσει και επιρροή και ισχυρά ερείσματα.
Σύμφωνα με πληροφορίες, με τη συνεχή παρότρυνση-πίεση της αμερικανικής πρεσβείας οι ελληνικές υπηρεσίες, ειδικά τα τελευταία χρόνια παρακολουθούν συστηματικά τις άμεσες και έμμεσες ρωσικές δραστηριότητες. Οι Αμερικανοί, μάλιστα, φροντίζουν να παραδίδουν κάθε τόσο φακέλους με υλικό, προσπαθώντας να καλλιεργήσουν κλίμα επικίνδυνης ρωσικής διείσδυσης και κατ’ επέκτασιν να εξωθήσουν την Αθήνα στη λήψη μέτρων.
Οι διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις, ωστόσο, απέφευγαν σπασμωδικές αντιδράσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να θέσουν σε δοκιμασία τις διμερείς σχέσεις. Ακόμα κι όταν Ρώσοι “διπλωμάτες” υπερέβαιναν τα όρια, γίνονταν κάποιες διακριτικές συστάσεις, οι οποίες κατά κανόνα έφερναν αποτέλεσμα. Είναι κοινός τόπος, άλλωστε, ότι πολύ περισσότερο από τις ρωσικές υπηρεσίες είναι στελέχη των αμερικανικών, γερμανικών και άλλων δυτικών υπηρεσιών που αντιμετωπίζουν την Ελλάδα σαν ξέφραγο αμπέλι, υπερβαίνοντας κατά προκλητικό τρόπο το πλαίσιο που υπαγορεύει η διπλωματική ιδιότητά τους.
Αυτό ισχύει όχι μόνο στο επίπεδο της συλλογής πληροφοριών, αλλά και στο επίπεδο διείσδυσης σ’ όλο το φάσμα των μηχανισμών που ασκούν εξουσία και επιρροή (κεντρικό κράτος, Τοπική Αυτοδιοίκηση, Εκκλησία, επιχειρηματική ελίτ, συνδικάτα, Μίντια, πανεπιστήμια, ΜΚΟ κλπ). Η ειδοποιός διαφορά είναι ότι π.χ. οι αμερικανικές και γερμανικές δραστηριότητες αντιμετωπίζονται με υπερβάλλουσα ανοχή, με το πρόσχημα της εταιρικής σχέσης, ενώ οι αντίστοιχες ρωσικές αντιμετωπίζονται συγκριτικά με αυστηρότητα, επειδή θεωρούνται περίπου εχθρικές.
Είχαν υπερβεί τα όρια
Σύμφωνα με αρμόδιες πηγές οι τέσσερις Ρώσοι “διπλωμάτες” είχαν υπερβεί κατά πολύ τα όρια. Η συμπεριφορά τους αποδίδεται στη μεγάλη νευρικότητα που έχει προκαλέσει στη Μόσχα η προοπτική ένταξης της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ. Για τους λόγους που η Δύση επιδιώκει πιεστικά την ένταξη, για τους αντίστροφους λόγους επιχειρεί να την τορπιλίσει η Ρωσία.
Δεν πρόκειται για εκτίμηση. Η ρωσική δυσφορία έχει εκφρασθεί δια στόματος Λαβρόφ και έχει να κάνει με την προσπάθεια των Αμερικανών και των Ευρωπαίων να εκτοπίσουν τη ρωσική επιρροή από τα Βαλκάνια. Το μόνο γεωπολιτικό έρεισμα της Μόσχας στην περιοχή είναι η Σερβία, η οποία ουσιαστικά έχει περικυκλωθεί από χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ και μεθοδεύεται η προοπτική πρόσδεσής της στο δυτικό άρμα.
Δεδομένου ότι προϋπόθεση για την ένταξη της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ είναι από το 2008 η λύση στο πρόβλημα της ονομασίας, οι μεν Δυτικοί έστησαν τα χαρτιά κατά τρόπο που να την επιτύχουν. Πρώτο βήμα ήταν να μεθοδεύσουν την ανατροπή του Γκρουέφσκι, προωθώντας τον Ζάεφ στην ηγεσία της Σοσιαλδημοκρατικής Ένωσης και διοχετεύοντάς του αποδεικτικά στοιχεία για το σύστημα υποκλοπών που είχε στήσει η κυβέρνηση του VMRO και για άλλες σκανδαλώδεις υποθέσεις. Υπενθυμίζουμε ότι επί Γκρουέφσκι η ΠΓΔΜ είχε μετατοπισθεί προς τη Μόσχα.
Όταν ο στόχος επετεύχθη και ο Ζάεφ έγινε τελικώς πρωθυπουργός, η Δύση άσκησε ασφυκτικές πιέσεις σε Αθήνα και Σκόπια να καταλήξουν σε όποια συμφωνία, αρκεί να αρθεί το ελληνικό βέτο και να προχωρήσει η ένταξη της ΠΓΔΜ. Έτσι φθάσαμε στη Συμφωνία των Πρεσπών, η οποία χαιρετίσθηκε με ενθουσιασμό. Από την πλευρά της, η Μόσχα έκανε ό,τι μπορούσε για να εμποδίσει την επίτευξη συμφωνίας, αλλά δεν είχε αποτελεσματικά “χαρτιά” στα χέρια της.
Η προσπάθεια τορπιλισμού της Συμφωνίας
Τώρα που οι υπογραφές έχουν πέσει, στόχος της Μόσχας είναι να τορπιλίσει τη Συμφωνία των Πρεσπών, μέσα από τις διαδικασίες που η ίδια προβλέπει. Η στάση του προέδρου Ιβανόφ μπορεί να υπαγορεύεται από άκρατο εθνικισμό, αλλά τροφοδοτείται και από τον ρωσικό παράγοντα. Το ίδιο και η στάση του VMRO. Η Μόσχα ασκεί σημαντική επιρροή στον χώρο της αξιωματικής αντιπολίτευσης.
Προς την ίδια κατεύθυνση εργάσθηκαν και τα ερείσματα που διατηρεί το Βελιγράδι στην ΠΓΔΜ από την εποχή της ενιαίας Γιουγκοσλαβίας, αλλά και –για τους δικούς της λόγους– και η Άγκυρα. Η μάχη στη γειτονική χώρα, λοιπόν, θα δοθεί στο δημοψήφισμα, αλλά και στο εάν θα καταστεί δυνατή ή όχι η προβλεπόμενη συνταγματική αναθεώρηση.
Παραλλήλως, η Ρωσία ενεργοποίησε την όποια επιρροή της και στην Ελλάδα. Εδώ μπορεί να μην έχουμε δημοψήφισμα, αλλά στόχος ήταν να αξιοποιηθεί η δεδηλωμένη αντίθεση της μεγάλης πλειονότητας των Ελλήνων με τη Συμφωνία των Πρεσπών. Θα ήταν γελοίο να θεωρηθεί πως το κύμα αντιδράσεων προκλήθηκε λόγω της δράσης Ρώσων διπλωματών και πρακτόρων.
Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει πως δεν έγινε προσπάθεια από τη Μόσχα να εκμεταλλευθεί το κλίμα που επικρατεί στην ελληνική κοινή γνώμη για να προκαλέσει πολιτικό-εκλογικό κόστος στην κυβέρνηση Τσίπρα. Ελπίζει ότι μπορεί κατ’ αυτόν τον τρόπο θα εμποδίσει την κύρωση της Συμφωνίας εάν εν τω μεταξύ δεν έχει καταφέρει να βάλει τρικλοποδιά στον Ζάεφ.
Εμβληματική κίνηση
Στο πλαίσιο, λοιπόν, της προσπάθειάς της, η ρωσική πλευρά κλιμάκωσε τις δραστηριότητές της. Οι δύο που απελάθηκαν και οι άλλοι δύο, στους οποίους απαγορεύθηκε η είσοδος υπερέβησαν κάθε όριο στην προσπάθειά τους να δείξουν στην υπηρεσία τους ότι είναι αποτελεσματικοί. Σύμφωνα, λοιπόν, με αρμόδιες ελληνικές πηγές, ενεργοποίησαν όλα τα ρωσικά ερείσματα, κάθε επιρροή που διαθέτουν. Ώθησαν μητροπολίτες, με τους οποίους διατηρούν παραδοσιακές σχέσεις, χρηματοδότησαν συλλόγους, οργανώσεις και πρόσωπα που παίζουν ρόλο στο κίνημα εναντίον της Συμφωνίας των Πρεσπών με σκοπό να οργανώσουν εκδηλώσεις διαμαρτυρίας και εμμέσως άσκησαν πιέσεις σε βουλευτές.
Το γεγονός ότι οι τέσσερις Ρώσοι “διπλωμάτες” –και όχι μόνο– το παράκαναν, το γεγονός ότι οι Δυτικοί –με πρώτους τους Αμερικανούς– άσκησαν έντονες πιέσεις στην κυβέρνηση Τσίπρα, αλλά και το γεγονός ότι ο Κοτζιάς το πήρε προσωπικά, λόγω της πολιτικής ταύτισής του με τη Συμφωνία των Πρεσπών, οδήγησε στις απελάσεις. Αναμφίβολα, πρόκειται για εμβληματική κίνηση που έχει πολιτικές-διπλωματικές «ουρές».
Όχι μόνο, επειδή η Αθήνα αποφεύγει αυτή την πρακτική ακόμα κι σε περιπτώσεις που θα έπρεπε να κινηθεί κατ’ αυτόν τον τρόπο, αλλά και επειδή, όπως προαναφέραμε, παραδοσιακά επιδιώκει να κρατάει μία ετεροβαρή ισορροπία στις σχέσεις της με τη Δύση και τη Ρωσία. Όλα δείχνουν ότι αυτό το άτυπο δόγμα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής εγκαταλείπεται στην πράξη.
Όπως αναμενόταν, η Μόσχα απάντησε συμμετρικά, αλλά χωρίς να οξύνει το κλίμα. Απέφυγε να κλιμακώσει, επειδή θεωρεί ότι θα διευκόλυνε την αμερικανική πλευρά να μετατρέψει την υπόθεση σε ευκαιρία για την πρόκληση ρήξης στις ελληνορωσικές σχέσεις. Ο πρεσβευτής Πάιατ, άλλωστε, είναι γνωστός από την Ουκρανία και για τον ακραία αντιρωσικό προσανατολισμό του και για τις “ριζοσπαστικές” μεθόδους του.
Εκτός αυτού, οι Ρώσοι θεωρούν εδώ και καιρό πως ο Κοτζιάς, με τη συναίνεση του Τσίπρα, επιδιώκει να προσδέσει την Ελλάδα στο αμερικανικό άρμα κατά τρόπο που δεν έχει προηγούμενο στη μεταπολιτευτική περίοδο. Για τον σκοπό αυτό –θεωρούν– ότι όχι μόνο παραβιάζει την ετεροβαρή ισορροπία, αλλά και δεν διστάζει να αποδομεί τους παραδοσιακούς ελληνορωσικούς δεσμούς. Αυτός είναι και ο λόγος που οι διμερείς σχέσεις έχουν περιέλθει εδώ και αρκετό καιρό σε φάση δυσχέρειας.
https://slpress.gr/ethnika/to-atheato-paignio-piso-apo-tin-apelasi-ton-dyo-roson/
Emma Olive 