Η απέλαση των Ρώσων διπλωματών από την Αθήνα (Μέρος ΙΙΙ)

Η όψιμη κόντρα Αθήνας-Μόσχας

Ιούλιος 13,  2018

Του Γιάννη Κουτσομύτη 

Ένας ανταγωνισμός που υπέβοσκε εδώ και πολλά χρόνια στις σχέσεις Αθήνας και Μόσχας πήρε τη μορφή της διπλωματικής κρίσης με τη συμφωνία Τσίπρα-Ζάεφ για το ονοματολογικό της πΓΔΜ και την είσοδο της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ.

Το ποτήρι ξεχείλισε με την υποστήριξη από στελέχη ρωσικών υπηρεσιών στις συγκεντρώσεις κατά της συμφωνίας για το Σκοπιανό και τις κατηγορίες και απειλές κατά των Τσίπρα και Κοτζιά για «προδοσία» και Ειδικά Δικαστήρια από μακεδονικές οργανώσεις που δέχονται ρωσική χρηματοδότηση. Η ελληνική κυβέρνηση είχε υποτιμήσει την ιδιαίτερη σημασία που αποδίδει η Μόσχα στα Σκόπια, καθώς είναι η τελευταία χώρα της νοτιονατολικής Ευρώπης μετά τη Σερβία όπου η Ρωσία ασκεί ισχυρή επιρροή. Το ζήτημα βρισκόταν σε σχετική ύφεση τα τελευταία χρόνια λόγω του βέτο της Ελλάδας για την είσοδο της πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ και η Ρωσία είχε καταφέρει, ειδικά επί των ημερών της κυβέρνησης του Γκρούεφσκι να αυξήσει την επιρροή της στα Σκόπια. Η πτώση όμως του Γκρούεφσκι, η οποία συνέβη μετά από έναν ακήρυχτο πόλεμο στα Σκόπια μεταξύ των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ και της Ρωσίας, και οι επακόλουθες εξαιρετικά φιλοδυτικές κινήσεις του Ζάεφ ανέτρεψαν τους ρωσικούς σχεδιασμούς. Έτσι η ρωσική διπλωματία φαίνεται να έχει πλέον αποδυθεί σε έναν αγώνα de facto ακύρωσης της συμφωνίας ώστε να αποτραπεί η ένταξη στο ΝΑΤΟ.

Ο «υβριδικός» πόλεμος της Ρωσίας στην Ελλάδα διεξάγεται κυρίως μέσω της χρηματοδότησης ελληνορωσικών πολιτιστικών οργανώσεων και του ελληνικού παραρτήματος της «Ορθόδοξης Αυτοκρατορικής Εταιρείας Παλαιστίνης», η οποία είναι ένας μηχανισμός του ρωσικού κράτους για την άσκηση επιρροής και «soft power» στη νοτιανατολική Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή. Ο επικεφαλής της οργάνωσης, Σεργκέι Στεπάσιν, έχει διατελέσει αρχηγός της FSK, των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών στα μέσα της δεκαετίας του ’90, αλλά και Πρωθυπουργός της Ρωσίας πριν την έλευση στην εξουσία του Βλαντίμιρ Πούτιν.

Τα σύννεφα στις ελληνορωσικές σχέσεις δεν είχαν ακόμη φανεί στα μέσα Ιουνίου όταν ο υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Κοτζιάς επισκέφθηκε τη Μόσχα και συνάντησε τον Ρώσο ομόλογό του, Σεργκέι Λαβρόφ μέσα σε εγκάρδιο κλίμα. Τότε είχε επιβεβαιωθεί η προγραμματιζόμενη για τον Σεπτέμβριο επίσκεψη του Λαβρόφ στην Αθήνα στο πλαίσιο της προετοιμασίας της επίσκεψης Τσίπρα στη Μόσχα στα τέλη του χρόνου και τη συνάντησή του με τον Βλαντίμιρ Πούτιν. Τώρα πλέον η επίσκεψη Λαβρόφ έχει παγώσει, όπως και το ταξίδι του Αλέξη Τσίπρα, όπως μετέδωσε χθες το ρωσικό πρακτορείο Interfax.

Από την κυβέρνηση διέρρεαν χθες πως πριν από την απόφαση για την απέλαση των Ρώσων διπλωματών είχε προηγηθεί τηλεφώνημα του Λαβρόφ στον Κοτζιά, όπου ο Ρώσος υπουργός φέρεται να απείλησε με μπλοκάρισμα της συμφωνίας από τη Ρωσία στο Συμβούλιο Ασφαλείας.

Στην Αθήνα πάντως υπήρχε εδώ και καιρό σοβαρή ενόχληση για τη στρατηγική προσέγγιση της Τουρκίας από τη Ρωσία και ιδίως για τη συνεργασία τους στο στρατιωτικό επίπεδο με αιχμή το αντιπυραυλικό σύστημα S-400. Στην κυβέρνηση είναι επίσης σοβαρά δυσαρεστημένοι με τη Ρωσία και από το γεγονός ότι δεν έχει εκτιμηθεί από τη Μόσχα η «εποικοδομητική» στάση της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση στο ζήτημα των κυρώσεων κατά της Ρωσίας και των απελάσεων Ρώσων διπλωματών για την υπόθεση Σκριπάλ.

Τα πράγματα περιπλέκονται ακόμη περισσότερο μετά την εμπλοκή και των Ηνωμένων Πολιτειών και τη δήλωση της εκπροσώπου του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για στήριξη της Ελλάδας στο ζήτημα και τις δηλώσεις Αμερικανού αξιωματούχου πως «οι ΗΠΑ στηρίζουν πλήρως την Ελλάδα στο δικαίωμα της να υπερασπιστεί την κυριαρχία της, υπογραμμίζοντας παράλληλα τον αποσταθεροποιητικό ρόλο που διαδραματίζει η Ρωσία στην ευρύτερη περιοχή».

Η ξαφνική αυτή κρίση στις ελληνορωσικές σχέσεις δεν αναμένεται πάντως να εξομαλυνθεί σύντομα, καθώς τα ρωσικά σχέδια για την υπονόμευση της εφαρμογής της συμφωνίας των Πρεσπών θα συνεχιστούν ενόψει του δημοψηφίσματος στα Σκόπια το φθινόπωρο και της ενδεχόμενης διαδικασίας αναθεώρησης του σκοπιανού Συντάγματος. Σύμφωνα με πηγή στη Μόσχα, η ρωσική κυβέρνηση είναι σφόδρα ενοχλημένη από την πλήρη ταύτιση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής με τις Ηνωμένες Πολιτείες, την επικείμενη ανανέωση και αναβάθμιση της συμφωνίας για τη Σούδα, την εγκατάσταση βάσης αμερικανικών drones στη Λάρισα και τον αναβαθμισμένο πολιτικό ρόλο που απολαμβάνουν οι ΗΠΑ στην Ελλάδα μέσω του «υπερδραστήριου» πρέσβη, Τζέφρι Πάιατ.

https://www.liberal.gr/arthro/212584/amyna–diplomatia/2018/i-opsimi-kontra-athinas—moschas.html

Από τους «ξενοκίνητους Κομμουνιστές» στους «ξενοκίνητους Εθνικιστές»: Πίσω στον Πιουριφόι!

July 13, 2018

του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Δεν μπορούμε φυσικά να ξέρουμε τι αληθεύει και τι όχι από τα όσα «διαρρέονται» εντέχνως γύρω από την πολύκροτη πλέον υπόθεση των απελασθέντων Ρώσων διπλωματών, που εξελίσσεται ήδη στη χειρότερη κρίση στην ιστορία των ελληνορωσικών σχέσεων.

Πληροφορίες για μια τέτοια υπόθεση έχουν μόνο οι μυστικές υπηρεσίες της Ελλάδας, των ΗΠΑ και της Ρωσίας. Τη στιγμή ακριβώς που ένας δημοσιογράφος γράφει ότι έχει «ασφαλείς πληροφορίες» για ένα τέτοιο θέμα, την ίδια στιγμή μετατρέπεται από δημοσιογράφο σε όργανο κάποιας ή περισσότερων από αυτές τις υπηρεσίες. Αν δεν είναι προ πολλού.

Τίτλοι όπως “«Μακεδονομάχοι», Κατάσκοποι και Ρούβλια” με υπότιτλο «Έγινε απόπειρα εξαγοράς από Ρώσους πράκτορες», που διαβάσαμε π.χ. στις εφημερίδες, θυμίζουν αναπότρεπτα τις χειρότερες στιγμές του ελληνικού μετεμφυλιακού καθεστώτος και της Χούντας, των τριών μαύρων δεκαετιών που ακολούθησαν τον πόλεμο.

Τότε που εκτελούσαν τον άνθρωπο με το τριαντάφυλλο, τον Νικο Μπελογιάννη, και χιλιάδες άλλους Έλληνες, για κατασκοπεία υπέρ των Ρώσων, καθ’ υπόδειξην της αμερικανικής πρεσβείας, που διοικούσε τη χώρα.

Τότε που κάθε πρωί “την καρδιά μου στην Ελλάδα ντουφεκάγανε”.

Τότε που όποιος διαφωνούσε ή διαμαρτυρόταν για κάτι, χαρακτηριζόταν «μίσθαρνο όργανο του διεθνούς κομμουνισμού» και δεν μπορούσε να βγάλει ούτε δίπλωμα οδήγησης αυτοκινήτου.

Ούτε ο πιο διεστραμμένος όμως εγκέφαλος δεν θα μπορούσε τότε να φανταστεί ότι θα ερχόταν μια στιγμή που αυτά θα ξαναγίνονταν στην Ελλάδα, με μια κυβέρνηση της δήθεν Αριστεράς, παραδομένη απολύτως στους Αμερικανούς, τους Γερμανούς και όλους τους Διεθνείς Νταβατζήδες, αρκεί βέβαια να είναι Δυτικοί και όχι Ρώσοι.

‘Οτι θα φτάναμε από τους «ξενοκίνητους κομμουνιστές» στους «ξενοκίνητους εθνικιστές»!

Δηλαδή το 70% των Ελλήνων που αντιδρά στο θέμα της Μακεδονίας, πήρε ρούβλια από τους Ρώσους; Και οι Αμερικανοί, απόλυτα αφεντικά σε αυτή τη χώρα, αυτοί που ίδρυσαν κυριολεκτικά το μεταπολεμικό ελληνικό κράτος και τις υπηρεσίες του, τι κάνουν, δεν έχουν δολάρια να δώσουνε ή είναι τζέντλεμεν και δεν τους ενδιαφέρει αν θα μπει η πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ;

Οι Ρώσοι ήταν ή οι Αμερικανοί που έχουν τόση επιρροή παντού στη χώρα ώστε φρόντισαν και κατάφεραν, με τις υπόγειες και επίγειες παρεμβάσεις τους, να μη γίνει ουσιαστικά συλλαλητήριο έξω από τη Βουλή, την ημέρα που γινόταν η συζήτηση για το μακεδονικό; Γιατί προφανώς δεν άλλαξαν οι διαθέσεις της κοινής γνώμης από το προηγούμενο συλλαλητήριο-λαοθάλασσα στο Σύτναγμα (ανάλογο εκείνου κατά των Μνημονίων τον Φεβραυάριο του 2012).

‘Όπως είπαμε δεν μπορούμε να ξέρουμε τι έκαναν ή δεν έκαναν οι Ρώσοι διπλωμάτες. Μόνο οι χαφιέδες και οι πράκτορες ξέρουν και είναι απίθανο να μας πουν την αλήθεια.

Είναι προφανές ότι, όπως η Αμερική έχει συμφέρον να βάλει πάση θυσία την πΓΔΜ στο ΝΑΤΟ και θα κάνει τα πάντα για να μπει, έτσι και η Ρωσία έχει συμφέρον να μη μπει και θα κάνει τα πάντα για να μη μπει.

Αν και δεν καταλαβαίνουμε πολύ καλά για ποιο λόγο μια μεγάλη δύναμη χρειάζεται να βάλει επίσημα μέλη της διπλωματικής της αποστολής να χρηματίζουν έλληνες κρατικούς λειτουργούς και σε τι αυτό θα την ωφελούσε. Το ότι βέβαια κάτι τέτοιο φαίνεται κατ’ αρχήν παράλογο, δεν είναι απόδειξη ότι δεν έγινε. Είναι όμως ισχυρή ένδειξη ότι κάτι δεν πάει καλά με αυτή την υπόθεση.

Εξάλλου έχουμε κατακλυστεί διεθνώς από παρόμοιες υποθέσεις, οι πλείστες των οποίων μάλιστα έχουν ήδη καταρρεύσει με πάταγο, αφού όμως κατάφεραν αν δημιουργήσουν, εκ του μη όντος, έναν νέο Ψυχρό Πόλεμο και να μας φέρουν πιο κοντά στο ενδεχόμενο μιας πυρηνικής σύρραξης.

– Στη Συρία, ο σύμμαχος των Ρώσων ‘Ασαντ χρησιμοποιεί υποτίθεται κάθε τόσο χημικά όπλα, λες και θέλει να δικαιολογήσει μια στρατιωτική επέμβαση εναντίον του!

– Στη Βρετανία, οι πράκτορες του Πούτιν προσπαθούν να βγάλουν από τη μέση έναν πρώην Ρώσο πράκτορα, που η ίδια η Ρωσία άφησε να φύγει από τη χώρα, χρησιμοποιώντας όχι ένα από τα χιλιάδες φονικά μέσα που έχει στη διάθεσή της μια μυστική υπηρεσία, αλλά ένα δηλητήριο που μόνο αυτοί λέγεται μπορούν να τόχουν, ώστε να μάθουν οι πάντες ότι αυτοί τόκαναν.

– Στην Σκανδιναβία, τηλεοπτικά σήριαλ περιγράφουν μια ρωσική εισβολή στη Νορβηγία και τη Σουηδία!

– Στη Γερμανία, ο εκδότης της πιο μεγάλης οικονομικής εφημερίδας της χώρας, της Handelsblatt διαμαρτύρεται γιατί οι συνάδελφοί του γράφουν για τη Ρωσία ότι έγραφαν και στην αρχή του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου!

– Στην Αμερική την ίδια, ο Μακαρθισμός ανεστήθη από τις στάχτες του και μέχρι και ο ίδιος ο Πρόεδρος κατηγορείται σχεδόν για πράκτορας των Ρώσων.

Ας μας επιτραπεί λοιπόν να μην μπορούμε να αποκλείσουμε ότι όλη αυτή η υπόθεση που τώρα παρακολουθούμε, να μην αποδειχθεί στο τέλος παρά το ελληνικό ανάλογο μιας παγκόσμιας προσπάθειας των αμερικανικών υπηρεσιών οτιδήποτε γίνεται στον κόσμο να χρεωθεί στη Ρωσία του Πούτιν. Δεν μπορούμε δηλαδή να αποκλείσουμε ότι θα αποδειχθεί μια μεγάλη σκευωρία βάθους δηλαδή, είτε με κατασκευασμένα, είτε με αληθινά αλλά εντέχνως χρησιμοποιούμενα στοιχεία.

Τέτοιες σκευωρίες είχε άφθονες η ελληνική ιστορία από τον Γοργοπόταμο και τους Αεροπόρους μέχρι τα σαμποτάζ του Παπαδόπουλου στον Έβρο, όλες με τους ίδιους αρχιτέκτονες και ηθικούς αυτουργούς. Έχει επίσης και η παγκόσμια. Που είναι τα όπλα μαζικής καταστροφής του Σαντάμ, για τα οποία έγινε ο πόλεμος στο Ιράκ;

Περιστατικά διπλωματών που ξεφεύγουν από τη διπλωματική πρακτική δεν είναι καθόλου ασυνήθιστα. Αν η κυβέρνηση εφάρμοζε τα κριτήρια που εφάρμοσε στους Ρώσους και στους Αμερικανούς τους Βρετανούς, τους Γερμανούς ή τους Ισραηλινούς διπλωμάτες, πολύ φοβούμεθα ότι δεν θα άφηνε και πολλές Πρεσβείες εν λειτουργία στην Αθήνα. Είπαμε να δουλευόμαστε αδέλφια, όχι όμως τόσο χοντρά.

Το θέμα είναι πως οι αρχές και οι υπηρεσίες μιας χώρας χειρίζονται τέτοια ζητήματα, αν δεν θέλουν να οδηγήσουν σε κρίση τις διμερείς σχέσεις.

Κάνουν μόνες τους τις έρευνες ή υπό την καθοδήγηση και τον έλεγχο ξένων υπηρεσιών; ‘Η είναι οι ίδιες οι ξένες υπηρεσίες που κάνουν τις «έρευνες», σε μια Ελλάδα ξέφραγο αμπέλι;

Δεν είμαστε σε θέση να το γνωρίζουμε στην παρούσα περίπτωση. Γνωρίζουμε όμως τι αποκαλύφθηκε όταν, προ δέκα ετών, οι ελληνικές υπηρεσίες απήγαγαν δεκάδες Πακιστανούς, γιατί έτσι τους είπαν να κάνουν οι Άγγλοι. Μερικοί κατέληξαν στα Γκουαντάναμο και μερικοί απελευθερώθηκαν. Αντί να κάνουν όμως μόνοι τους τις έρευνες, θεώρησαν σκόπιμο να τις κάνουν μαζί με τους Άγγλους. Γιατί οι ελληνικές υπηρεσίες έχουν κουλτούρα παραρτήματος των δυτικών υπηρεσιών, ιδρύθηκαν άλλωστε από αυτές και τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας τους από αυτές ερχόταν και επισήμως η μισθοδοσία των στελεχών τους! ‘Όταν το κάνει μια χώρα αυτό, δίνει τεράστια πλεονεκτήματα στις υπηρεσίες τρίτων χωρών να χρησιμοποιήσουν κατά το δοκούν τις έρευνες ή “έρευνες” και τα ευρήματά τους, αληθινά ή κατασκευασμένα.

Είναι εξάλλου προφανές ότι αυτή η υπόθεση, ακόμα κι αν αληθεύουν όσα διαρρέουν οι ίδιες οι υπηρεσίες και οι φορείς άμεσων ξένων επιρροών μέσα στην ελληνική κυβέρνηση και το ελληνικό κράτος, θα μπορούσε να μην πάρει ουδέποτε παρόμοιες διαστάσεις, αν κάποιοι δεν ήθελαν ακριβώς να τις πάρει. Θα μπορούσε να αντιμετωπισθεί διακριτικά όπως στο παρελθόν αντιμετωπίσθηκαν ανάλογες υποθέσεις. Δεν υπήρχε λόγος, εννοούμε ελληνικός εθνικός λόγος, να διαρρεύσει αυτή η υπόθεση, με τον τρόπο που διέρρευσε στην εφημερίδα του κ. Παπαχελά, και να ακολουθήσουν τα όσα ακολούθησαν. Ώστε, ακόμα κι αν δεν θα το ήθελε η Μόσχα, να είναι πλέον υποχρεωμένη να αντιδράσει με τον τρόπο που ήδη αντιδρά, ματαιώνοντας κατ’ αρχήν την επίσκεψη στην Αθήνα του Ρώσου Υπουργού Εξωτερικών.

Μπορούσε και η ελληνική εθνική κυριαρχία να προστατευθεί από τυχόν έκνομες δραστηριότητες Ρώσων πρακτόρων, αν όντως σημειώθηκαν, αλλά και να αποφευχθεί μια τέτοια κρίση.

‘Η μήπως η Ελλάδα, μπλεγμένη όπως είναι σήμερα με τους Γερμανούς, την ΕΕ, τους Πιστωτές, το ΔΝΤ (ΗΠΑ), με την Τουρκία, έχει την πολυτέλεια να προσθέσει μια κρίση χωρίς λόγο και με την μόνη εναπομείνασα φιλική προς αυτή και προς την Κύπρο μεγάλη δύναμη;

Προφανώς η Ρωσία δεν είναι άγγελος. Μεγάλη δύναμη είναι που δεν έχει καμιά δυσκολία να σε χρησιμοποιήσει και να σε πετάξει μετά. Για να αναπτύξεις άλλωστε προσοδοφόρες σχέσεις και με τη Ρωσία, και με την Αμερική, και με το Ισραήλ και με οποιονδήποτε άλλον, πρέπει κατ’ αρχήν να είσαι αυθύπαρκτο υποκείμενο, με δικό του σχέδιο και στρατηγική.

Και οι δυτικοί δε θα μας έκαναν ενδεχομένως όσα μας κάνουν, αν είχαν απέναντί τους πατριώτες πολιτικούς και όχι διεφθαρμένα και ψοφοδεή ανθρωπάκια. Ο καθένας παίρνει υπόψιν του αυτόν πούχει απέναντι. Οι Αμερικανοί εκτιμούν όσους τους μιλάνε όρθιοι και όσους τους κοιτάνε στα μάτια, έγραψε ο Φουέντες, καταλαβαίνουν μια γλώσσα διατυπωμένη σε όρους εθνικού συμφέροντος, γιατί έχουν αυτή την έννοια στη δική τους εθνική ιδεολογία. Δεν εκτιμούν βέβαια αυτούς που πάνε να τους δούνε με μπλοκάκια στα χέρια, να κρατήσουνε σημειώσεις μπας και ξεχάσουνε κάποια από τις οδηγίες (πραγματικό περιστατικό, όχι της φαντασίας μας!)

Κι αν η Ελλάδα ήταν κράτος, όχι αστείο όπως την είπε ο Οτσαλάν όταν τον στείλαμε στην Τουρκία, θα είχε δικό της σχέδιο και δική της στρατηγική, επί τη βάσει της οποίας θα συναλλασσόταν με όλους ανεξαιρέτως και όχι στη βάση των σχεδίων που έχουν οι άλλοι για αυτήνα.

Σφηνωμένοι ανάμεσα στον σλαβικό, τον δυτικό και τον μεσανατολικό κόσμο, οι ‘Ελληνες δεν έχουμε την πολυτέλεια να γίνουμε παράρτημα οποιουδήποτε από αυτούς. Γι’ αυτό και είναι πραγματικά επαναστατική και σωτήρια η ιδέα του Μίκη για Ουδετερότητα.

Για να ξαναγυρίσουμε στα των απελάσεων, αν δεν μπορούμε να ξέρουμε ποιος έκανε τι, ξέρουμε αντίθετα πολύ καλά ποιόν συμφέρει το έγκλημα. Ξέρουμε δηλαδή ποιά διεθνής δύναμη έχει θέσει σε πρώτη διεθνή της προτεραιότητα την καταστροφή των ελληνορωσικών σχέσεων, χωρίς άλλωστε να το έχει αποκρύψει.

Η Ελλάδα και η Ρωσία, ακόμα και όταν ανήκαν σε διαφορετικά στρατόπεδα, όπως στον Ψυχρό Πόλεμο, φρόντιζαν να διατηρούν όσο το δυνατόν αλώβητη την ιδιαίτερη σχέση τους (Μαρκεζίνης, Κωνσταντίνος Καραμανλής, Α. Παπανδρέου, Κώστας Καραμανλής και φυσικά οι ηγέτες της Κύπρου, ακόμα και η δικτατορία Παπαδόπουλου).

Απειλούμενος από την Τουρκία, ο Ανδρέας Παπανδρέου έστειλε το 1987 τον Υπουργό τότε Εξωτερικών Κάρολο Παπούλια στη Σόφια, σύμμαχο της Μόσχας. ‘Όπως και ο Τσίπρας ο ίδιος πήρε την άνοιξη τηλέφωνο τον Πούτιν για να αποφύγει πόλεμο με την Τουρκία.

Τέτοια κατάσταση, όπως αυτή που πάει τώρα να δημιουργηθεί στις σχέσεις Ελλάδας και Ρωσίας έχει σημειωθεί μόνο δύο φορές στην ιστορία μας. Στο πρώτο εξάμηνο του 1974, επί Ιωαννίδη, αυτό που κατέληξε στην κυπριακή καταστροφή. Και την περίοδο 1919-21, που κατέληξε στην μικρασιατική καταστροφή.

ΥΓ. 1. Συνιστούμε και στην αντιπολίτευση να τα προσέχει όλα αυτά κάπως περισσότερο. Εστιάζει αποκλειστικά την προσοχή της στο πως θα αναλάβει την διακυβέρνηση της χώρας. Αγνοώντας ότι μπορεί, πρώτον, να μην υπάρχει σύντομα η ίδια η χώρα που θέλει να κυβερνήσει και, δεύτερον, τι θα συμβεί στην ίδια όταν δοκιμάσει να την κυβερνήσει.

  1. Δεν γνωρίζουμε αν ο Τσίπρας τα επιδιώκει όσα γίνονται κι αν καταλαβαίνει που θα τον οδηγήσουν. Όταν όμως έχεις γεμίσει το περιβάλλον σου με αυτούς που το έχει γεμίσει, ακόμα και αν δεν τα θέλεις, θα τα κάνεις υποχρεωτικά, δεν θα έχεις άλλα περιθώρια. Οι Αμερικανοί θα χρησιμοποιήσουν τον ίδιο τον Τσίπρα και το κόμμα του για να τους κάνει τις μεγάλες παραχωρήσεις που θέλουν στα εθνικά θέματα, και μετά θα τους πετάξουν σαν στυμμένες λεμονόκουπες, πιθανώς πριμοδοτώντας μια άκρα δεξιά, ακόμα πιο εξαρτημένη από αυτούς, που και περισσότερο τους πάει και πιο κατάλληλη θα είναι για άλλου είδους καφκικές συνέχειες του “ελληνικού πειράματος”.

http://www.konstantakopoulos.gr/2018/07/13/%CE%B1%CF%80%CF%8C-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%BE%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82-%CE%BA%CE%BF%CE%BC%CE%BC%CE%BF%CF%85%CE%BD%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AD%CF%82/

 

Ποια είναι η «Αυτοκρατορική Ορθόδοξη Παλαιστινιακή Ένωση» που φέρεται να δραστηριοποιείται στην Ελλάδα για λογαριασμό της Ρωσίας;

 Ιούλιος 11,  2018

Θάνος Σ. Επαχτίτης

Αναμφίβολα, η είδηση της ημέρας είναι η απόφαση της Ελληνικής Κυβέρνησης να απελάσει δυο Ρώσους διπλωμάτες και να απαγορεύσει την είσοδο στη χώρα μας άλλων δυο, με το αιτιολογικό των «παράνομων ενεργειών εις βάρος της εθνικής ασφάλειας.» Στο δημοσίευμα της «Καθημερινής» που πρώτη αποκάλυψε την είδηση, αναφέρεται η «Αυτοκρατορική Ορθόδοξη Παλαιστινιακή Ένωση,» ως μια οργάνωση που προωθούσε ρωσικά συμφέροντα στην Ελλάδα. Ποια είναι όμως αυτή η Ένωση;

Η Ορθόδοξη Αυτοκρατορική Ένωση Παλαιστίνης (ρωσικά: Императорское Православное Палестинское общество) (ή IPPO) ιδρύθηκε στις 8 Μαΐου 1882, κατόπιν διατάγματος του Τσάρου Αλεξάνδρου Γ΄ και πρώτος πρόεδρος ορίστηκε ο δούκας Σεργκέι Αλεξάντροβιτς Ρομανόφ. Σκοπός της Ένωσης ήταν η ακαδημαϊκή οργάνωση για τη μελέτη της Μέσης Ανατολής και η προάσπιση της ορθόδοξης πολιτιστικής κληρονομιάς, αλλά σήμερα δραστηριοποιείται στην υπεράσπιση των ρωσικών συμφερόντων στην ίδια περιοχή, παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας, υπεράσπιση των δικαιωμάτων των χριστιανών κτλ.

Στις 14 Οκτωβρίου 2016, ιδρύεται το ελληνικό παράρτημα της Ορθόδοξης Αυτοκρατορικής Ένωσης Παλαιστίνης, με τελετή που πραγματοποιήθηκε υπό την παρουσία του Προέδρου της  και πρώην Πρωθυπουργού της Ρωσικής Ομοσπονδίας κ. Σεργκέι Βαντίμοβιτς Στεπάσιν (πρώην στέλεχος της FSB), παρουσία του Μητροπολίτη Βέροιας κ. Παντελεήμων, του δήμαρχου Βέροιας κ. Δημήτρη Βοργιαζίδη, του πρώην υπουργού κ. Κων. Κιλτίδη, του Αλεξέι Ποπόφ γενικού πρόξενου της Ρωσίας στη Θεσσαλονίκη, καθώς και του  Πρόεδρου του Ελληνικού Παραρτήματος της Ένωσης κ. Σίμου Παναγιωτίδη.

Τα σημερινά νέα για τις απελάσεις Ρώσων διπλωματών. έδωσαν λαβή για φήμες που κάνουν λόγο για «στρατολόγηση Ελλήνων πολιτικών από την IPPO τα τελευταία χρόνια.» Τονίζουμε ωστόσο πως πρόκειται για καθαρή φημολογία.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του «ΒΗΜΑτος» (2016) με τίτλο «Το παιγνίδι των Ρώσων στην Ελλάδα», «Οι ιδρυτές του παραρτήματος θεωρούν ότι λειτουργούν ως προάγγελοι της επαναπροσέγγισης της Ελλάδας με τη Ρωσία.» Ο πρόεδρος του IPPO κ. Στεπάσιν, έχει επισκεφτεί την Ελλάδα πολλές φορές τα τελευταία χρόνια για τη διοργάνωση φεστιβάλ και στα πλαίσια «επισκέψεων εργασίας

Ο κ. Σίμος Παναγιωτίδης, (πρόεδρος του ελληνικού παραρτήματος της Ένωσης) είναι διευθυντής του ρωσικού τμήματος του Ομίλου ΑΚΤΩΡ (και του σερβικού), που το 2014 πέτυχε τη συμφωνία αποκομιδής των απορριμμάτων, μεταξύ του ρωσικού τραπεζικού κολοσσού, «VTB Capital», και του ελληνικού Ομίλου «ΑΚΤΩΡ». Τα στελέχη του «ΑΚΤΩΡ» εκτιμούσαν εκείνη την εποχή πως το εν λόγω project, «θα φέρει νέες συμφωνίες συνολικού ύψους 1,2 δισ. ευρώ.» Το 2009, ο κ. Παναγιωτίδης και ο πρώην υπουργός κ. Κιλτίδης, πρωταγωνίστησαν στο ελληνο-ρωσικό deal για εξαγωγή 10.000 κοντέινερς κομπόστας ροδάκινου στη Ρωσία, το οποίο τελικά ναυάγησε.

Αναφορικά με τη «μητρική» Ορθόδοξη Αυτοκρατορική Ένωση Παλαιστίνης, φαίνεται πως διατηρεί δεσμούς με το ρωσικό κράτος. Ο Ρώσος ΥΠΕΞ Σεργκέι Λαβρόφ, έχει δηλώσει πως σκοπός της Ένωσης είναι η διασφάλιση των ρωσικών συμφερόντων στη Μέση Ανατολή και η χρήση της ως ένα ακόμη «μέσο διπλωματίας.» Στην ίδια συνέντευξη, ο κ. Λαβρόφ επισημαίνει πως η δράση της IPPO δεν περιορίζεται μόνο στη Μέση Ανατολή, αλλά και σε άλλα μέρη του κόσμου, ακόμη και στην Ευρώπη όπου «οι Χριστιανοί που αποτελούν πλειοψηφία, βιώνουν καταπίεση στο βωμό της ανοχής της διαφορετικότητας.» Παραδέχεται επίσης πως η Ένωση έχει αποκτήσει μεγάλη επιρροή και σε άλλες περιοχές.

Η δράση της Ορθόδοξης Αυτοκρατορικής Ένωση Παλαιστίνης στη Συρία

Από το 2013, η IPPO έχει διοργανώσει την αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας στη Συρία, ωστόσο πρόσβαση σε αυτή φαίνεται να έχουν μόνο οι κάτοικοι που βρίσκονται στις περιοχές που ελέγχονται από το καθεστώς Άσαντ και κυρίως τη Δαμασκό. Ο Μπασάρ Αλ Άσαντ είναι ο σημαντικότερος σύμμαχος της Ρωσίας στη Μέση Ανατολή και η στρατιωτική παρέμβαση των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων στη χώρα το 2015, ήταν που απέτρεψε τη κατάρρευση του καθεστώτος.

Συμπεράσματα

Από μια έρευνα ανοιχτών πηγών, είναι εξαιρετικά δύσκολο εάν όχι αδύνατο να προκύψει τυχόν δραστηριότητες εις βάρος της εθνικής ασφάλειας της Ελλάδας από το ελληνικό παράρτημα της IPPO. Είναι σαφές όμως, πως η εν λόγω «Ένωση» δρα υπό την «αιγίδα» του Ρωσικού Κράτους για τη προώθηση των ρωσικών συμφερόντων σε διάφορες περιοχές, κάτι που έχει παραδεχτεί ακόμη και ο Σεργκέι Λαβρόφ, ενώ υπάρχουν αναφορές πως σχετίζεται ακόμη και με τις μυστικές υπηρεσίες της Ρωσίας.

 

http://www.factchecker.gr/index.php/2018/07/11/imperial-orthodox-palestine-society-greece/