Επικίνδυνα μονοπάτια οι κατευθυνόμενες εκλογικές αποκαλύψεις

Μάιος 7,  2017

Του ΜΙΧΑΗΛ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

 Ξέφυγε από κάθε όριο η απόπειρα εμπλοκής στις εκλογικές διαδικασίες ευρωπαϊκών χωρών, με τελικό αποτέλεσμα το οποίο ουδείς μπορεί να προβλέψει. Το «κρίμα» φορτώνεται στους Ρώσους, οι οποίοι φέρονται να χρησιμοποιούν «στρατό» από χάκερς με στόχο να ανακαλύψουν στοιχεία τα οποία θα απαξίωναν και θα ενοχοποιούσαν τους αντιπάλους των πολιτικών τους οποίους το Κρεμλίνο θα ήθελε να δει στην εξουσία, είτε με την ελπίδα να ακολουθήσουν πολιτική προσέγγισης με τη Μόσχα, είτε διότι θεωρούν ότι έχουν τον τρόπο (…) να επηρεάσουν τη συμπεριφορά τους ώστε αυτή αν εκδηλωθεί με φιλικούς προς τα ρωσικά συμφέροντα τρόπο.

Στην αρχή, ο «στρατός» αυτός που φέρεται να λαμβάνει διαταγές από το Κρεμλίνο απευθείας και τις ρωσικές μυστικές υπηρεσίες, επιτέθηκε στη Χίλαρι Κλίντον, βγάζοντας στη δημοσιότητα στοιχεία της αλληλογραφίας του περιβάλλοντός της, κατά τρόπον που την εξέθετε σε νομικές διαδικασίες, καθώς η κατηγορία που προέκυπτε ήταν σοβαρή. Ότι χειριζόταν θέματα εθνικής ασφάλειας με πλημμελή τρόπο… και όχι μόνο αυτό.

Οι Ρώσοι υποτίθεται είχαν κάθε λόγο να επιθυμούν την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, κι αυτό είτε διότι πόνταραν αφενός στη διακηρυγμένη θετική προδιάθεση απέναντί τους και τη διαφαινόμενη από τότε τάση του προς τον αυταρχισμό και αφετέρου διότι οι διαρροές που ακολούθησαν άφηναν να αιωρείται το ενδεχόμενο να έχουν στα χέρια τους βίντεο με σεξουαλικά βίτσια του σημερινού προέδρου (δεν έχει νόημα να «μασάμε» και να «στρογγυλεύουμε» τις λέξεις και τις έννοιες πλέον, για λόγους πολιτικής ορθότητας).

Προς το παρόν το «στοίχημα» με τον Τραμπ δεν τους έχει βγει. Αυτό φαίνεται τουλάχιστον δημόσια, αν και παρά τη σκληρή στάση που φέρεται να έχει τηρήσει ο υπουργός Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον στις επαφές με τη ρωσική ηγεσία, τον ομόλογό του Λαβρόφ και τη σύντομη συνάντηση στο Κρεμλίνο με τον ίδιο τον Βλαντιμίρ Πούτιν, πάλι έχει αρχίσει να διαγράφεται στον ορίζοντα επιθυμία της αμερικανικής πλευράς για συνεργασία, παρότι απορεί κανείς πως θα καταστεί εφικτή η γεφύρωση διαφορών σε θέματα όπου υπάρχουν εκ διαμέτρου αντίθετες απόψεις, μαζί με δημοσιοποιημένες δεσμεύσεις – διακηρύξεις ότι αποτελούν τις απόλυτες «κόκκινες γραμμές» τις οποίες δεν πρόκειται καμία πλευρά να παραβιάσει.

Πριν από μερικές ώρες εκδηλώθηκε αυτό που πολλοί ανέμεναν νωρίτερα. Η αποκάλυψη στοιχείων τα οποία έχουν υποκλαπεί τα οποία αφορούν στον Εμανουέλ Μακρίν, θεωρούμενο ως απόλυτο φαβορί για τη γαλλική προεδρία, καθώς προηγείται με σημαντική διαφορά της ανθυποψήφιάς Μαρίν Λεπέν, ηγέτιδας του ακροδεξιού Εθνικού Μετώπου, η οποία έχει κατηγορηθεί για σχέσεις με το Κρεμλίνο, αλλά και χρηματοδότηση του κόμματός της από τη ρωσική πλευρά.

Το γαλλικό σύστημα αντέδρασε με σφοδρότητα στην προσπάθεια επηρεασμού της γαλλικής κοινής γνώμης την τελευταία στιγμή. Ξεκαθαρίστηκε ότι όποιος δημοσιεύσει στοιχεία από το υποκλαπέν υλικό που ήρθε στο φως της δημοσιότητας μέσω και αμερικανικών ακροδεξιών λογαριασμών στο Twitter, θα αντιμετωπίσει τη Δικαιοσύνη.

Το «στρατόπεδο» του Μακρόν, προφανώς προετοιμασμένο για την επίθεση, ισχυρίστηκε ακαριαία ότι οι αποκαλύψεις εγγράφων και αλληλογραφίας που τον αφορά, ακολουθεί μια δοκιμασμένη συνταγή: Ανάμεσα σε πραγματικά στοιχεία, ο δράστης «φυτεύει» και αρκετά ψεύτικα… έξυπνος σίγουρα τρόπος για να «σπείρει» την αμφιβολία για οτιδήποτε δημοσιοποιηθεί και τελικό στόχο να φτάσει στην κάλπη και να πετύχει τον αντικειμενικό του σκοπό, να εκλεγεί πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Γιατί πράγμα όμως τον κατηγορούν; Τα περί «ζιγκολό» και περί «γάμου βιτρίνας» με την 24 χρόνια μεγαλύτερη πρώην καθηγήτριά του που έχει και τρία παιδιά από τον πρώτο της γάμο, δεν τα ακούμε για πρώτη φορά. Τον κατηγορούν επίσης ότι ήταν εραστής Γάλλου μεγαλοεπιχειρηματία ο οποίος πέθανε πέρσι τον Νοέμβριο σε ηλικία 92 ετών, ο οποίος φέρεται να πλήρωσε πάνω από μισό εκατομμύριο ευρώ για να αγοράσει ο Μακρόν το σπίτι του στο Παρίσι.

Πλέον ήρθε και το «κερασάκι στην τούρτα», αφού τα υπόλοιπα μπορεί να κάνουν «γκελ» στη συντηρητική Ρωσία του Πούτιν, ενίοτε όμως στην Ευρώπη λειτουργούν διαφορετικά. Επηρεάζουν αρνητικά ένα συντηρητικό κομμάτι της κοινωνίας, άλλους τους αφήνουν αδιάφορους, αλλά και κάποιους τους φέρνουν πιο κοντά στον «αμαρτωλό πολιτικό», προσδίδοντάς του τον χαρακτηρισμό του «αντισυμβατικού».

Τα «κερασάκι» λοιπόν είναι η φερόμενη εμπλοκή του Μακρόν σε υποθέσεις φοροδιαφυγής, ότι διατηρεί τα περιουσιακά του στοιχεία σε εξωχώριες (offshore) εταιρίες στον φορολογικό «παράδεισο» των νήσων Κέιμαν, μια κατηγορία η οποία είναι σοβαρή για έναν πολιτικό που υποτίθεται ζητά από τον γαλλικό λαό την εξουσία για να διορθώσει τα κακώς κείμενα, ενώ ο ίδιος εμπλέκεται να έχει εκμεταλλευτεί κάποια από αυτά για ίδιον όφελος.

Κι εδώ έρχεται και εγείρεται το μέγα ερώτημα: Εάν υποτεθεί ότι το κίνητρο αυτού που έβγαλε στη δημοσιότητα τα κλεμμένα στοιχεία του Μακρόν, δεν είναι το καλό της Γαλλίας αλλά η εξυπηρέτηση του εθνικού συμφέροντος μιας άλλης χώρας που κρύβεται πίσω από αυτές τις ενέργειες (σ.σ. τη Ρωσία κατηγορούν, αλλά είναι αδιάφορο, καθότι το ίδιο θα ίσχυε οποιαδήποτε χώρα να το είχε κάνει με το ίδιο κίνητρο), πώς προστατεύεται ο Γάλλος πολίτης, ή μάλλον η ίδια η Γαλλία;

Ή τελικά στόχος είναι η παντελής απώλεια της εμπιστοσύνης σε ένα δυτικό πολιτικό σύστημα, όχι απαραίτητα για να υιοθετηθεί ένα αυταρχικό μοντέλο διακυβέρνησης σαν του Πούτιν στη Ρωσία, καθώς εκεί μόνο τους τιμητές της κάθαρσης δεν μπορούν να παριστάνουν, καθώς κανένα «πόθεν έσχες», ρωσικό ή δυτικό, δεν θα μπορούσε να δικαιολογήσει τους υπέρογκους λογαριασμούς που διαθέτουν πολυάριθμοι αξιωματούχοι του καθεστώτος στη Δύση, αλλά εμμέσως να υπάρξει μεγαλύτερη ανοχή απέναντι στις «ρωσικές ιδιατερότητες» (υπαρκτές, έχουμε εξηγήσει ότι δυτικό πολιτικό σύστημα θα οδηγούσε πιθανότατα σε διάλυση τη χώρα) με βάση το επιχείρημα «λίγο πολύ όλοι ίδιοι είναι»;

Το ζήτημα είναι πολύ σοβαρό και οι απαντήσεις που θα δοθούν από τον κάθε πολίτη δεν θα πρέπει να είναι επιπόλαιες, βασισμένες στα θετικά ή αρνητικά συναισθήματα απέναντι στον ένα ή τον άλλον ηγέτη. Την απάντηση πρέπει αν δώσει κάθε ώριμος πολίτης, αναλογιζόμενος την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει σήμερα η ανθρωπότητα, με την αβεβαιότητα και τη σύγκρουση όλων με όλους να παραπέμπει σε προεόρτια «μεγάλων διευθετήσεων», οι οποίες στο παρελθόν τουλάχιστον γίνονταν μέσω πολέμων, από τους οποίους σταδιακά αναδυόταν μια «νέα τάξη».

Προς το παρόν, σε μια κίνηση δίχως προηγούμενο, ο επικεφαλής των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών, απηύθυνε προειδοποίηση – αποτρεπτική απειλή προς τη ρωσική ηγεσία, να το σκεφτεί δυο φορές προτού λάβει την απόφαση να επιχειρήσει να εμπλακεί με τον ίδιο τρόπο στις επικείμενες γερμανικές εκλογές… όσα μας περιμένουν από εδώ και πέρα μπορεί να είναι πολύ «άγρια».

Είναι θέμα χρόνου προτού γυρίσει και εναντίον σου η μέθοδος που ακολούθησες απέναντι στον αντίπαλό σου, ενώ το να θεωρήσεις εαυτόν απρόσβλητο θα αποτελούσε κολοσσιαίο και στρατηγικών διαστάσεων σφάλμα, το οποίο θα οδηγούσε δυνητικά σε μεγάλες περιπέτειες.

Και τις σχέσεις μεταξύ ισχυρών δυνάμεων του διεθνούς συστήματος, καλό είναι να τις εξωθεί κανείς στα άκρα, για να μην ξαναγράψει η ήπειρος σελίδες στρατιωτικής – πολεμικής Ιστορίας τις οποίες θα μελετούν οι μελλοντικές γενιές και θα αναρωτιούνται τι έφταιξε πάλι…

Πηγή:http://www.defence-point.gr/news/?p=176708

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s