Γιατί ο Τραμπ βομβάρδισε τη Σαϊράτ; Why did Trump bomb Cheyrat?

 Του Τιερί Μεϊσάν

Αντίθετα με τα φαινόμενα, η κυβέρνηση των ΗΠΑ, μακριά από το να συμπεριφέρεται αλλοπρόσαλλα, προσπαθεί να σταθεροποιήσει το πλαίσιο της εξωτερικής πολιτικής της. Ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με έναν εκπρόσωπο του βαθέως Κράτους το οποίο κυβερνά τη χώρα του από τις 11 Σεπτεμβρίου 2001. Φαίνεται ότι βρήκαν το πλαίσιο μιας συμφωνίας, της οποίας οι λεπτομέρειες παραμένουν ασαφείς. Μέλη της κυβέρνησης αναμένεται να αποσαφηνίσουν τη νέα εξωτερική πολιτική του Λευκού Οίκου στα τέλη Μαΐου ενώπιον μιας επιτροπής του Κογκρέσου.

Δίκτυο Βολταίρος| Δαμασκός (Συρία) |2 Μαΐου 2017

Κατά τη διάρκεια της βομβιστικής επίθεσης κατά της Σαϊράτ, είχα παρατηρήσει ότι δεν ήταν παρά μόνο κινητική χειρονομία και ότι ο υπουργός εξωτερικών είχε χρησιμοποιήσει αυτή την επίθεση για να ασκήσει πίεση στους ευρωπαίους συμμάχους του και να αναγκάσει τους πραγματικούς διοργανωτές αυτού του πολέμου, ήτοι το Ηνωμένο Βασίλειο, να αποκαλυφθεί. Ωστόσο, γνωρίζουμε λίγο περισσότερα σήμερα.

Ο πρόεδρος Τραμπ, ο οποίος πρέπει να αντιμετωπίσει ταυτόχρονα τόσο την αντιπολίτευση της άρχουσας τάξης της χώρας του όσο και αυτή του βαθιού Κράτους των ΗΠΑ, χρησιμοποιήσει αυτή την επίθεση για να «αποκαταστήσει την αξιοπιστία» (sic) του Λευκού Οίκου . Ο πρόεδρος Ομπάμα, είχε κατηγορήσει τη Συρία το καλοκαίρι του 2013, ότι είχε χρησιμοποιήσει αέρια μάχης στη Γκόυτα (Δαμασκός) και ως εκ τούτου είχε διασχίσει μια «κόκκινη γραμμή». Αλλά δεν έδωσε καμία συνέπεια και προστατεύτηκε πίσω από το Κογκρέσο να μην κάνει τίποτα. Η αδυναμία του ήταν ακόμα πιο ορατή γιατί , σύμφωνα με την κήρυξη πολέμου του 2003 (το «Syrian Accountability Act »), είχε όλη την εξουσία για να βομβαρδίσει τη Συρία χωρίς νέα έγκριση από το Κογκρέσο.

Κατηγορώντας τη Συρία με τη σειρά του ότι χρησιμοποίησε δηλητηριώδη αέρια, αυτή τη φορά στο Χαν Σεϊχούν και βομβαρδίζοντας το αμέσως, ο Ντόναλντ Τραμπ φέρεται να έδειξε την «αξιοπιστία» που έλειπε από τον προκάτοχό του.
Γνωρίζοντας ότι ούτε στη Γκούτα ούτε στο Χαν Σεϊχούν, η Συρία δεν ήταν ένοχη, κατάφερε να ενημερώσει εκ των προτέρων το Συριακό Αραβικό στρατό ο οποιος μπορούσε και εκκένωσε τη βάση πριν από την αεροπορική επιδρομή.

Μετά απ αυτό, άρχισε διαπραγματεύσεις με το βαθύ Κράτος των ΗΠΑ, τουλάχιστον με έναν από τους εκπρόσωπος του, τον γερουσιαστή Τζον Μακέιν. Ένας εκπρόσωπος του Ισραήλ, ο γερουσιαστής Lindsey Graham, παρακολούθησε τις συζητήσεις.

Οι Ευρωπαίοι θα είναι προφανώς έκπληκτοι να μάθουν ότι ο Ντόναλντ Τραμπ συμπεριφέρθηκε ως «Πολέμαρχος» ως πρόεδρο ενός κράτους μέλους του ΟΗΕ. Πρέπει να έχουμε κατά νου το ιδιαίτερο πλαίσιο των ΗΠΑ, όπου το βαθύ κράτος αποτελείται καταρχάς από στρατιωτικούς και παρεμπιπτόντως από πολιτικούς.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, φαίνεται ότι ο πρόεδρος Τραμπ έχει συμφωνήσει να παραιτηθεί -για την ώρα- από τη διάλυση του ΝΑΤΟ και της πολιτικής πτυχής του, της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η απόφαση αυτή σημαίνει ότι η Ουάσιγκτον συνεχίζει να θεωρεί -ή προσποιείται ότι θεωρεί- ότι η Ρωσία είναι ο κύριος εχθρός της. Από τηπλευρά του, το βαθύ κράτος φέρεται να έχει συμφωνήσει να εγκαταλείψει την υποστήριξη των τζιχαντιστών και να συνεχίσει το βρετανικό σχέδιο των «Αραβικών Ανοίξεων».

Για να σφραγίσει αυτή τη συμφωνία, δύο νεοσυντηρητικές προσωπικότητες φέρονται ότι θα εισέλθουν προσεχώς στη διοίκηση Τραμπ και θα οδηγήσουν την ευρωπαϊκή πολιτική:

  • Ο Kurt Volker, διευθυντής του Ινστιτούτου Μακέιν (Arizona StateUniversity) φέρεται ότι θα διοριστεί διευθυντή του γραφείου Ευρασίας στο υπουργείο Εξωτερικών. Ο Volker, πρώην στρατιωτικός δικαστής, ήταν πρεσβευτής του προέδρου Μπους Τζούνιορ στο ΝΑΤΟ κατά τη διάρκεια του πολέμου στη Γεωργία (Αύγουστος 2008).
  • Ενώ οTom Goffus, ένας από τους βοηθούς του Μακέιν στην Επιτροπή Ενόπλων Δυνάμεων της Γερουσίας, φέρεται ότι θα διοριστεί αναπληρωτή υφυπουργό του υπουργού  Άμυνας για την Ευρώπη και το ΝΑΤΟ. Ο Goffusείναι αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας ο οποίος κατείχε προηγουμένως τέτοια θέση υπό την Χίλαρι Κλίντον και το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας.

Όσον αφορά τη Συρία, η συμφωνία αυτή, αν επικυρωθεί και από τα δύο μέρη, θα πρέπει να σηματοδοτήσει το τέλος του πολέμου των ΗΠΑ κατά της Αραβικής Δημοκρατίας της Συρίας, πόλεμος που αναμένεται να συνεχιστεί με πρωτοβουλία του Ηνωμένου Βασιλείου και του Ισραήλ, με τους συμμάχους τους (Γερμανία, Σαουδική Αραβία, Γαλλία, Τουρκία, κλπ).

Σταδιακά, οι λεγόμενοι «Φίλοι της Συρίας», στους οποίους συμμετείχαν 130 χώρες και διεθνείς οργανισμούς το 2012, μειώνονται. Δεν είναι παρά μόνο 10 σήμερα

Μετάφραση Κριστιάν Άκκυριά

Πηγή:http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2017/05/blog-post_3.html#more

Why did Trump bomb Cheyrat?

by Thierry Meyssan

Contrary to appearences, the US administration, far from behaving erratically, is attempting to define the framework for its foreign policy. President Donald Trump is negotiating with a spokesperson for the deep State which has been governing his country since 11 September 2001 – and it would seem that they have found the conditions for an agreement, whose details are still to be specified. Members of the administration will have to clarify the White House’s new foreign policy at the end of May, before a Congressional Committee.

VOLTAIRE NETWORK | DAMASCUS (SYRIA) | 2 MAY 2017

During the bombing of Cheyrat, I observed that it was no more than a show of power, and that the Secretary of State had used the attack to bring pressure to bear on its allies and force the real organisers of this war – the United Kingdom – to reveal themselves. However, we know a little more today.

President Trump, who has to face up not only to the opposition of his country’s ruling class, but also to that of the deep US State, used this attack to « restore the credibility » (sic) of the White House.

In the summer of 2013, President Obama accused Syria of having used poison gas in the Ghouta, thereby crossing a « red line ». And yet he mentioned no consequences, and hid behind the Congress in order to do nothing. His impotence was all the more conspicuous in that, by virtue of the declaration of war of 2003 (the « Syrian Accountability Act »), he had all the power to bomb Syria without any further authorisation from Parliament.

By accusing Syria, in his turn, of having used poison gas, this time in Khan Cheikhoun, and by bombing them immediately, Donald Trump demonstrated the « credibility » that his predecessor lacked.

Aware that Syria was not guilty, either in the Ghouta or in Khan Cheikhoun, he managed to warn the Syrian Arab Army in advance so that they had time to evacuate the base before the strike.

Based on this action, he began negotiations with the deep US State, or at least with one of its spokespersons, Senator John McCain. A representative of Israël, Senator Lindsey Graham, was also present during the discussions.

The Europeans were of course surprised to learn that Donald Trump had acted as a « warlord », thus confirming his status as the President of a member state of the UNO. We have to keep in mind the particular context of the United States, where the deep State is composed primarily of military figures, and only incidentally of civilians.

According to our information, it would seem that President Trump has agreede to give up – for the time being – the dismantling of NATO and its civilian chapter, the European Union. This decision implies that Washington still considers – or pretends to consider – that Russia is its main enemy. Also the deep US State seems to have agreed to give up supporting the jihadists and pursuing the British plan of the « Arab Springs ».

To seal this agreement, two neo-conservative personalities should soon enter the Trump administration, where they will handle European policy :
Kurt Volker, Director of the McCain Institute (Arizona State University) will apparently be nominated as Director of the Eurasian bureau for the Secretary of State. Volker, an ex-military judge, was President Bush Jr’s ambassador to NATO during the war in Georgia (August 2008).
Tom Goffus, one of McCain’s assistants at the Senate Committee for Armed Services, will be nominated as deputy assistant for the Secretary of Defense, and tasked with Europe and NATO. Goffus is an Air Force officer who has already occupied this type of function on behalf of Hillary Clinton and the National Security Council.

As for Syria, this agreement, if ratified by both parties, should mark the end of the US war against the Syrian Arab Republic – a war that was pursued thanks to the initiative of the United Kingdom and Israël, with their allies (Germany, Saudi Arabia, France, Turkey, etc.). Little by little, the phony « Friends of Syria », which united 130 States and international organisations in 2012, began shrinking. There are only 10 left today.

Source:http://www.voltairenet.org/article196200.html

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s