Η κρίση στη Βενεζουέλα

 

Όποιος επικροτεί αλληλοσφαγή λαού είναι εγκληματίας

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης

Απρίλιος 21,  2017

Δεν υπάρχει χειρότερος πόλεμος από τον εμφύλιο και δεν υπάρχει πιο εγκληματική επιπολαιότητα από την υπεράσπιση πολιτών που σκοτώνουν ή σκοτώνονται από συμπολίτες τους. Επειδή αυτοί οι πολίτες είναι κατά κανόνα φτωχοί, αγρότες και μικροαστοί και θύματα εκείνων που τους σπρώχνουν να σκοτωθούν μεταξύ τους.

Αυτή τη στιγμή στη Βενεζουέλα διεξάγεται στους δρόμους ένας εμφύλιος. Από τη μία πλευρά είναι λαός που υποφέρει από τη φτώχεια και θεωρεί υπεύθυνο το καθεστώς και από την άλλη πλευρά είναι λαός που υποφέρει από τη φτώχεια εξ ίσου, αλλά πιστεύει στο καθεστώς. Στην πράξη, στο δρόμο, αιματοκυλιούνται φτωχοί με φτωχούς. Αυτή είναι η ουσία.

Αυτή την ουσία οι δυνάμεις που μετέχουν στον εμφύλιο είτε έμμεσα είτε άμεσα, αλλά και εκείνες που δεν μετέχουν, την έχουν παραβλέψει και αποσιωπήσει εντελώς. Οι δυνάμεις που εχθρεύονται το καθεστώς για λόγους οικονομικούς και ιδεολογικούς το καταγγέλλουν ως τυραννικό και επιδιώκουν να το ανατρέψουν με κάθε τρόπο. Χρησιμοποιώντας αυτά που μέχρι στιγμής έχουν: Υπηρεσίες, οικονομικά μέτρα και προπαγάνδα. Και το λαό.

Οι δυνάμεις που υπερασπίζονται το καθεστώς για λόγους ιδεολογικούς, οικονομικούς και πολιτικούς, χρησιμοποιούν επίσης αυτά που έχουν: Το κράτος το παρακράτος και την προπαγάνδα. Και το λαό.

Οι δυνάμεις που αντιμάχονται χωρίς να ρισκάρουν τη ζωή τους στους δρόμους κάθονται σε καρέκλες εξουσίας. Είτε στη Βενεζουέλα είτε έξω απ αυτή. Είναι αυτές που φτιάχνουν τα σχέδια και δίνουν τις εντολές. Οι δυνάμεις που παίζουν τη ζωή τους και μετράνε νεκρούς και τραυματίες δεν κάθονται σε καρέκλες εξουσίας. Κάθονται σε φτωχικά σπίτια και σε καλύβες, είτε ανήκουν στους αντίπαλους του καθεστώτος είτε ανήκουν σε δυνάμεις του στρατού και της αστυνομίας.

Ο λαός, αυτό το σύνολο των πολιτών μ αυτό το βαρύ όνομα, είναι πάντα το θύμα. Είναι εκείνος που καλείται να σκοτώσει και να σκοτωθεί από το γείτονά του και το συγγενή του, από τον ομόφυλο και ομόδοξο, από τον ταξικό του αδερφό, την ώρα που όλοι έχουν την ίδια ανάγκη και την ίδια απαίτηση: Ειρήνη, ελευθερία, ευημερία!

Ο εμφύλιος, ο χειρότερος πόλεμος απ όλους, έχει για αντίπαλους στους δρόμους και στα χαρακώματα αυτούς που σωριάζονται καταματωμένοι και νεκροί στους δρόμους και στα χαρακώματα: τους αδύναμους από τους πολίτες. Κανέναν πλούσιο και κανέναν αξιωματούχο. Οι πλούσιοι και οι αξιωματούχοι πληρώνουν το τίμημα της ύπαρξής τους μονάχα σε επαναστάσεις που γίνονται εναντίον τους κι από τις οποίες δεν μπορούν να ξεφύγουν. Ποτέ σε εμφύλιους.

Η Ελλάδα είναι αποτέλεσμα μιας ιστορίας εμφύλιων. Με εκατοντάδες χιλιάδες θύματα. Από όλες τις πλευρές της ιστορίας. Ο τελευταίος στοίχισε στη χώρα περίπου 155.000 νεκρούς. Πολύ περισσότερους από όσους η γερμανική κατοχή. Στοίχισε περίπου 685.000 πρόσφυγες, από τους οποίους 60.000 δεν επέστρεψαν πριν από το 1980. Στοίχισε περίπου 50.000 σπίτια, 240 βιομηχανίες, 1700 σχολεία, 50 νοσοκομεία, 1.500.000 ζώα. Το χειρότερο: Στοίχισε μια οπισθοδρόμηση οικονομική και πνευματική και έναν διχασμό.

Ο διχασμός αυτός δεν αφορούσε ποτέ τους κατέχοντες. Ο πλούτος δεν έχει εμφύλιους και νεκρούς. Έχει μόνο αγώνα τακτικής με νικητές και ηττημένους. Σπανίως αίμα. Τα διαχρονικά θύματα του διχασμού ήταν και είναι οι πολίτες. Ο λαός. Τα μεσαία στρώματα και οι φτωχοί. Αυτοί γίνονται υποχείρια λαοπλάνων, προπαγανδιστών, φανατικών, συμφερόντων και εξουσιομανών. Και αυτοί πληρώνουν πάντα το ψυχικό, οικονομικό και το τίμημα της ζωής.

Η Ελλάδα βρίσκεται, δυστυχώς, ακόμα στα νύχια ενός τέτοιου ανοϊκού εμφύλιου. Κυριαρχούν δυνάμεις που έχουν την αφροσύνη και την εγκληματική επιπολαιότητα όχι μόνο να μην ξορκίζουν, αλλά να προπαγανδίζουν τον εμφύλιο! Μεταξύ του λαού! Επειδή στη χώρα δεν υπάρχουν βασιλιάδες και χούντα, δεν υπάρχουν τάξεις πολυεκατομμυριούχων που κυβερνούν. Κάτι ψιλικατζήδες κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες είναι «ο εχθρός του λαού». Και ξένα συμφέροντα.

Παρ όλα αυτά, άφρονες Έλληνες πολιτικοί, από δω κι από κει, μιλάνε με όρους εμφύλιου, σηκώνουν λάβαρα του εμφύλιου, που ήταν ό,τι πιο απαίσιο έζησε η χώρα, υμνούν σφαγείς από δω κι από κει για ήρωες και ποτίζουν το λαό με το φαρμάκι του εμφύλιου και του διχασμού, την ώρα που ο ελληνικός λαός είναι σχεδόν στη συνολική του οικονομική και κοινωνική υπόσταση ομοταξικός! Μικροαστοί και φτωχοπρόδρομοι.

Σ αυτό το ζοφερό τοπίο, όπου ο εμφύλιος ακόμα αποτελεί τιμή για τους μεν και για τους δε και κανείς δε μοιάζει να ντρέπεται και που το σκέφτεται, οι παρατάξεις χειροκροτάνε ή αποδοκιμάζουν έναν άλλο διχασμένο λαό, που αλληλοσκοτώνεται στους δρόμους μιας άλλης χώρας.

Οι διαδηλωτές κι απ τις δύο πλευρές στη Βενεζουέλα έχουν τις ίδιες μανάδες και μένουν στα διπλανά σπίτια, όσοι δεν είναι και συγγενείς μεταξύ τους. Την ώρα που το καθεστώς και οι αντιπολιτευόμενοι ισχυροί είναι στα σπίτια τους ασφαλισμένοι. Χρησιμοποιώντας και οι δύο τα ίδια αδύναμα θύματα για κρέας στα δικά τους παιχνίδια.

Η αντιπολίτευση έχει βγάλει τους οπαδούς της στο δρόμο, επιχειρώντας να ρίξει τον Μαδούρο. Ο πρόεδρος έχει βγάλει τους δικούς του οπαδούς στο δρόμο για υπερασπιστεί την πολιτική του. Ο Μαδούρο πυροβολεί στο δρόμο το δικό του λαό κι όχι τους πολιτικούς του αντιπάλους   και τους πράκτορες της CIA, που κατηγορεί ως υποκινητές. Κανένας δημοκράτης δεν πυροβολεί το λαό. Όσο «παραστρατημένος» κι αν είναι ο λαός. Και κανένας δημοκράτης στον κόσμο δεν μπορεί να δικαιολογεί να πυροβολείται λαός.

Τα θύματα θα τα εκμεταλλευτούν όλοι μέσα κι έξω από την πολύπαθη Βενεζουέλα. Αλλά, όσοι έχουν πολιτική και κοινωνική συνείδηση έχουν χρέος να ξέρουν ότι τα θύματα είναι του λαού. Δεν είναι ούτε της CIA, ούτε της αντιπολίτευσης, ούτε του Μαδούρο.

Η δολοφονία διαδηλωτών δεν είναι αριστερή πολιτική. Ούτε και η άρνηση καταδίκης της. Είναι δείγματα τυφλού φανατισμού και απολιτικού πρωτογονισμού. Είναι επικίνδυνη νοοτροπία που χωρίζει το λαό σε «δικό μας» και «των άλλων». Υποτιμώντας τον. Δυστυχώς, ο ελληνικός λαός βρίσκεται ακόμα στα νύχια αυτής της νοοτροπίας.

Πηγή:http://www.liberal.gr/arthro/131948/apopsi/stili-alatos/opoios-epikrotei-allilosfagi-laou-einai-egklimatias.html

 

US Has Given Green Light for Coup in Venezuela: Maduro

Published 18 April 2017

A day before opposition leaders convened more protests in Caracas calling for the ouster of Venezuela’s government, the country’s leader has accused the United States of working with right-wing leaders towards a coup.

“The U.S. government, the State Department has given the green light, the approval for a coup process to intervene in Venezuela,” President Nicolas Maduro said, speaking from the Miraflores Palace.

Maduro said that security forces had arrested an “armed commando group sent by the opposition in order to attack the mobilization called by the right-wing for Wednesday to generate violence and deaths in the country.” An investigation has been opened to determine who is behind the plan.

According to the Venezuelan leader, who also pointed to a U.S. State Department statement issued Tuesday evening warning of an “international response” should “peaceful protests” face repression, the U.S. government wrote up a coup scenario for opposition leader Julio Borges.

The “scenario” Maduro referred to consists in generating violence and deaths before blaming the Venezuelan government for allegedly violently attacking political opponents. Then the plot leaders would demand immediate elections, ahead of Maduro’s official end of term in 2019.

“No more coups in Venezuela, no more plots,” said Maduro, adding that he activated a public security plan to maintain order.

The Venezuelan leader also called on government supporters to take the streets in the defense of the 18-year Bolivarian Revolution, which has seen an unprecedented internal and external attack in recent months.

The demonstrations come after weeks of opposition-led anti-government demonstrations calling for the ouster of the country’s Supreme Court judges as well as President Nicolas Maduro. According to reports, among those killed in the ensuing violence include a 13-year-old boy who was shot Wednesday when opposition protesters entered a social housing complex and an 83-year-old woman who was not able to receive medical attention due to opposition roadblocks.

Opposition protesters have vandalized various areas in Caracas in recent days causing economic damage estimated at around 50 billion bolivars, President Maduro announced Sunday. A high school, a community health center, various subsidized food markets and several government ministries have also reportedly been severely affected.

The opposition MUD alliance has called for a “Mega March” protest in Caracas on Wednesday and estimate a large turnout with promotions flooding social media.

Officials fear that there could be violence should they attempt to redirect marches to areas where pro-government demonstrators will be gathered.

Source:http://www.telesurtv.net/english/news/US-Has-Given-Green-Light-to-Coup-in-Venezuela-Maduro-20170418-0042.html

What Everybody Needs to Know About Venezuela Protest Deaths

Published 13 April 2017

Right-wing opposition demonstrators are leading daily protests against the government of President Nicolas Maduro and supporters of the Bolivarian Revolution.  Five people have tragically been reported dead: Jairo Ortiz, Ricarda Lourdes, Daniel Queliz, Miguel Colmenares and Brayan Principal.

In line with mainstream media, Venezuelan opposition leaders allege that Maduro’s administration is responsible for all of these deaths. Hasler Iglesias, for example, a youth organizer for the right-wing Popular Will party, claims police killed all five people. “These are assassinations of the dictatorship,” Iglesias posted on Twitter Wednesday. Opposition lawmaker Alfonso Marquina echoed these allegations, adding that “police are terrorizing our communities.”

There’s no denying that people have died as a result of ongoing protests. What the opposition fails to mention, however, is why and how these people died and who is responsible for their deaths.

Venezuelan police are responsible for two of the five deaths attributed to Maduro’s government by the opposition, Question Digital reports. Two others died from direct and indirect actions by opposition supporters, with the last person dying in the crosshairs of conflict between both sides.

Here’s a quick rundown.

Ortiz was murdered on April 7 in Miranda by transit police officer Rohenluis Leonel Mata. The police officer believed Ortiz was one of many opposition protesters inciting violence against the socialist government.

After carefully investigating the case, however, the Venezuelan government discovered that Ortiz was not involved in any public demonstration or act of violence. Upon proving Ortiz’s innocence, the government immediately detained Mata, who is set to face criminal charges.

Lourdes, an 83-year-old woman, died at her home in Caracas on April 10 from hydrocephalus. When her symptoms began flaring earlier that day, she was unable to be transported to a nearby hospital because opposition protesters blocked all of the neighborhood’s roads, preventing ambulances from picking her up.

Queliz, a 20-year-old opposition protester, also died on April 10 in the Venezuelan state of Carabobo after police reportedly shot him in self-defense. He was among a group of protesters attacking police with rocks and sticks. The police officer connected with his killing was arrested on Wednesday, Question Digital also reports.

Colmenares was killed on April 11 in the department of Lara state while caught in the crosshairs of conflict between opposition protesters and police.

Principal, a 13-year-old resident of the Ali Primera Socialist City, was shot and killed by opposition protesters after they toppled the main gate of the commune. The city was established by the Bolivarian Revolution in 2014 for low-income citizens.

A closer look into these deaths reveal that the nature of these killings is not as clear cut as the right-wing opposition portrays them to be.

Source:http://www.telesurtv.net/english/news/What-Everybody-Needs-to-Know-About-Venezuela-Protest-Deaths-20170413-0030.html

Βενεζουέλα: Η Μητέρα όλων των Διαδηλώσεων τελείωσε. Ακολουθούν τα πολλά νεογέννητα παιδιά της…

Απρίλιος 21, 2017

Ανταπόκριση του Γιάννη Κουζηνού

Η Μητέρα όλων των Διαδηλώσεων τελείωσε και άφησε πίσω της τρεις ακόμα νεκρούς από παρακρατικούς υποστηρικτές του καθεστώτος, ανεβάζοντας έτσι τα θύματα μόνο τον Απρίλιο, στα 9.

Όσο παράξενο και να ακουστεί όμως, μακάρι τα θύματα βίας στην Βενεζουέλα μέσα στον Απρίλιο ή τον Μάρτιο και όλους τους προηγούμενους μήνες και τα προηγούμενα χρόνια να ήταν 9 ή και 10 ή ακόμα και 50.

Οι άνθρωποι όμως δυστυχώς που χάνουν την ζωή τους καθημερινά εδώ και χρόνια είναι πολύ περισσότερα. Θύματα εγκληματικών ενεργειών στους δρόμους του Καράκας, κυρίως, αλλά και σε όλη την Βενεζουέλα, για ένα κινητό, λίγα μπολίβαρ ή ένα αυτοκίνητο, είναι θύματα των ίδιων ακριβώς ανθρωπόμορφων τεράτων που μέσα στον Απρίλιο αφαίρεσαν έτσι για αλλαγή και για να στηρίξουν και το καθεστώς που τους στηρίζει και 9 διαδηλωτές αντικαθεστωτικούς.

Μπορεί όμως και να κάνω λάθος. Ίσως θα ήταν καλύτερα να περιμένω την επίσημη εξήγηση από τα χείλη του Aristóbulo Istúriz, πρώην αντιπροέδρου της κυβέρνησης που πριν από μερικές μέρες στην κρατική τηλεόραση είπε ότι οι ντομάτες, τα αυγά και οι μπάλες του μπέιζμπολ που έφαγε στο κεφάλι ο Μαδούρο από το εξαγριωμένο πλήθος, ήταν τσουνάμι αγάπης και τα ζαρζαβατικά είχαν γραμμένα πάνω τους μηνύματα αγάπης.

Είναι τόσο φαιδροί που δεν θα προξενούσε καμία απολύτως έκπληξη, αν σήμερα ο Μαδούρο η οποιοδήποτε από τα μεγάλα κεφάλια του Τσαβισμού, έβγαινε στην τηλεόραση και δήλωνε ότι αυτό που έγινε χθες δεν ήταν τίποτα άλλο από τσουνάμι αγάπης, από την κυβέρνηση προς τους πολίτες και η κάθε σφαίρα αλλά και το κάθε δακρυγόνο είχαν ιδιόχειρο μήνυμα αγάπης από τον ίδιο τον Πρόεδρο Μαδούρο προς όλους και τον καθένα ξεχωριστά. Τα 3 θύματα, απλά δεν άντεξαν το πάθος…

Η Μητέρα όλων των Διαδηλώσεων τελείωσε αλλά ευτυχώς αυτή την φορά όπως όλα δείχνουν η αντιπολίτευση ακολουθεί η αν θέλετε βαδίζει δίπλα δίπλα με τους ανθρώπους στον δρόμο και η μέρες του διαλόγου παρωδία που δώριζε χρόνο στον Μαδούρο και το  καθεστώς,έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Λίγη μόνο ώρα μετά το τέλος της μεγάλης πορείας στις 19 Απριλίου ανακοινώθηκε νέα για τις 20 αλλά και τις 21 χωρίς σταματημό μέχρι ο Μαδούρο να παραιτηθεί και να προκηρυχθούν νέες γενικές εκλογές.

Πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό σε αρκετά σημεία κυρίως στο Καράκας υπήρξαν ολονύχτιες συγκρούσεις νεαρών διαδηλωτών με δυνάμεις της αστυνομίας και έκαναν επίσης την εμφάνιση τους και οδοφράγματα με φλεγόμενα σκουπίδια κάτι που δεν έχουμε δει από τις ταραχές το 2014.

Το καθεστώς κλονίζεται, οι πιέσεις από την Διεθνή Κοινότητα πλέον πολύ μεγάλες,όπως και το οικονομικό αδιέξοδο που έχει οδηγήσει την χώρα η επί 18 χρόνια διακυβέρνηση της από τους Τσαβίστας, αλλά, ακόμα δεν έχει πέσει και δεν πρόκειται  να πέσει αν δεν γίνει το ένα και απολύτως απαραίτητο κλικ!

Ο Μαδούρο και ο Τσαβισμός δεν θα πέσουν αν οι άνθρωποι που ζουν στα barrio (φαβέλες) δεν βρουν τρόπο να ξεφύγουν από τον φόβο και τον έλεγχο των συμμοριών της περιοχής τους και να ενωθούν στους δρόμους με τον υπόλοιπο πληθυσμό. Αυτές οι συμμορίες είναι που ουσιαστικά κάνουν όλη την βρώμικη δουλειά για το καθεστώς απολαμβάνοντας ασυλία για τις εγκληματικές τους πράξεις. Για πρώτη φορά στα 18 χρόνια του Τσαβισμού έκαναν αυτές τις μέρες την εμφάνιση τους κύματα διαμαρτυρίας μέσα σε πολλά barrio αλλά δυστυχώς οι παρακρατικοί colectivos και οι συμμορίες της περιοχής έκαναν την δουλειά τους και τις κατέπνιξαν σχεδόν αμέσως.

Έχουμε την τύχη και την ατυχία να ζούμε 300-400 μέτρα από το σημείο που γίνονται όλες οι συγκεντρώσεις των Τσαβίστας. Τύχη γιατί όπως και να το κάνουμε είναι κομμάτι ιστορίας η τελευταία ομιλία του Τσάβες που ακούσαμε πριν λίγα χρόνια αλλά ατυχία για όλα τα υπόλοιπα. Φασαρία και ηχορύπανση από το πρωί τα χαράματα μέχρι το βράδυ και τα νεύρα τσιτωμένα βλέποντας όλο το δημόσιο και την εταιρία πετρελαίου με κόκκινα μπλουζάκια να πορεύονται, θέλοντας και μη μετά από το υπηρεσιακό μέμο για υποχρεωτική παρουσία στην ομιλία του Προέδρου.

Το αναφέρω όλο αυτό γιατί χθες όλα ήταν διαφορετικά. Πρώτα από όλα η ομιλία αντισυγκέντρωση του Μαδούρο δεν κατάφερε να συγκεντρώσει 3000-4000 άτομα το πολύ με λεωφορεία από πολλές περιοχές κλπ. Αλλά το πιο θλιβερό σημείο ήταν ότι μεγάλες δυνάμεις της αστυνομίας, ναι οι ίδιες που έριχναν τα δακρυγόνα και πυροβολούσαν στο κεφάλι τους διαδηλωτές της αντιπολίτευσης, παρείχαν προστασία στην πορεία των Τσαβίστας αφού το κλίμα εναντίον τους στους δρόμους μέχρι το σημείο της ομιλίας ήταν εξαιρετικά εχθρικό.

Κάτι έχει αλλάξει πλέον στους δρόμους του Καράκας και σίγουρα δεν είναι κάτι καλό για το καθεστώς. Ο Μαδούρο είναι ακόμα Πρόεδρος αλλά σίγουρα όχι για τον λαό του που ζητά άμεσα με ποσοστό 80% την παραίτησή του.

Η Μητέρα όλων των Διαδηλώσεων τελείωσε αλλά ακολουθούν δυναμικά και μαχητικά τα πολλά νεογέννητα παιδιά της…

Πηγή:http://www.liberal.gr/arthro/131883/apopsi/edo-benezouela/benezouela-i-mitera-olon-ton-diadiloseon-teleiose-akolouthoun-ta-polla-neogennita-paidia-tis.htm

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s