Trump business against war

 

Thierry Meyssan invites us to observe Donald Trump without judging him by the same criteria as his predecessors, but by trying to understand his own logic. He notes that the President of the United States is trying to restore peace and relaunch world commerce, but on new foundations, completely different from the current system of globalisation.

(Με ελληνική μετάφραση)

 

Donald Trump inaugurates the « Strategy and Policy Forum » at the White House (3 February 2017).

Seeking to overthrow the Power that preceded him, which is still trying hang on despite him, President Trump can not compose his administration by relying on the political class or on senior civil servants. He has therefore solicited new collaborators, entrepreneurs like himself, despite the risk that this confusion of rôle categories may entail.

According to the Puritan ideology, which has been in fashion since the dissolution of the Soviet Union, mixing state policy with one’s own private affairs is a crime – one of the reasons for which a strict separation has been installed between these two worlds. On the contrary, though, during the last few centuries, politics was not regarded from a moral standpoint, but from that of efficiency. It was therefore considered normal to associate entrepreneurs with politics. Their own personal enrichment was not considered to be «corruption» unless they grew fat on the proceeds of the Nation, but not when they developed it on their own.

Concerning his relations with the Great Powers, President Trump approaches Russia on the political level, and China on the commercial level. He is relying on Rex Tillerson (ex-head of Exxon-Mobil), a personal friend of Vladimir Putin, as his Secretary of State – and on Stephen Schwarzman (the boss of the capital-investment company Blackstone), a personal friend of President Xi Jinping, as President of a new consultative organisation tasked with proposing the new commercial policy – the Strategy and Policy Forum, inaugurated by President Trump on 3 February at the White House [1]. The meeting brought together 19 top-level entrepreneurs. Contrary to previous practises, his advisors were not chosen according to whether or not they had supported the President during his electoral campaign, nor in terms of the size and influence of the businesses they managed, but rather in terms of their personal capacity as managers.

Rex Tillerson

As CEO of ExxonMobil, Rex Tillerson has created a new form of partnership with his Russian opposite numbers. First Gazprom, then Rosneft, authorised the United States to come and work with them on the condition that the US would allow them to co-operate with them elsewhere. So the Russians have now invested one third of the funds for ExxonMobil’s projects in the Gulf of Mexico, while the multinational has assisted with the discovery of a gigantic field of hydrocarbons in the sea of Kara [2].

This was the shared success that earned Rex Tillerson the Medal of Friendship from the hands of President Vladimir Putin.

The Press underlined the personal links that he has developed with the Russian President and with Igor Sechin, Putin’s right-hand man. As the head of ExxonMobil, he confronted the Rockefeller family, the founders of the company. In the end, he managed to impose his point of view, and the Rockefellers have since begun to sell their shares with a view to quitting the company [3].

According to the Rockefellers, oil and gas are depletable resources which will soon be running out (Peak Oil, a theory which was vulgarised in the 1970’s by the Club of Rome). Their use expels carbon particles into the atmosphere and thus provokes global warming (a theory vulgarised in the 2000’s by the «Intergovernmental Panel on Climate Change» and Al Gore) [4]. It is time to move on to renewable sources of energy. On the contrary, according to Rex Tillerson, nothing we know so far can truly validate the idea that oil is a sort of compost made of scraps of biological matter. We are continually discovering new deposits in areas bereft of source rock, and at ever-increasing depths. Nothing proves that hydrocarbons will run out in the centuries to come. And nothing proves that carbon particles expelled into the air by human activity is really the cause for climatic evolution. For this debate, each of the two camps has financed an intense lobbying campaign in an attempt to convince political deciders, in the absence of a determining argument [5].

These two camps are of course defending diametrically opposite positions in terms of foreign policy. This why the fight between the Rockefellers and Tillerson certainly had an impact on international politics. Thus, in 2005, the Rockefellers advised Qatar – whose wealth is derived from ExxonMobil – to support the Muslim Brotherhood, and then, in 2011, to invest in the war against Syria. The Emirate sank tens of billions of dollars to support the jihadist groups. But on the contrary, Tillerson considered that although clandestine war may be good for imperial politics, it is not good for business. Since the defeat of the Rockefellers, Qatar has progressively been withdrawing from the war, and is now dedicating its spending to the preparation of the World Football Cup.

In any case, for the moment, the Trump administration has made no decision in terms of Russia, other than abrogating the sanctions levied in reaction to alleged Russian interference in the Presidential election campaign, allegedly spotted by the CIA.

Stephen Schwarzman

President Trump first of all shocked the People’s Republic of China by accepting a telephone call from the President of Taïwan, despite the «One China, two systems» principle. Then he apologised to Xi and warmly wished him a «Happy New Year of the Fire Rooster».

Simultaneously, he offered him a sumptuous gift by cancelling the Trans-Pacific Partnership. This agreement had not yet been signed, but had been conceived, just like all globalist decisions over the last fifteen years, in order to exclude China from the decision-making process.

President Trump has opened a channel for negotiation with the main commercial and financial authorities of China, via the members of his Strategy and Policy Forum. 9,3% of Stephen Schwarzman’s company, Blackstone, has been owned since 2007 by the sovereign funds of the People’s Republic, China Investment Corp. [6],whose Director at that time, Lou Jiwei, is today the Chinese Minister for Finance.

Schwarzman is a member of the Advisory Board for the School of Economics and Management at the university of Tsinghua [7]. This Council, placed under the presidency of ex-Prime Minister Zhu Rongji, brings together the most important Chinese and Western personlities. Among these are Mary Barra from General Motors, Jamie Dimon from JPMorgan Chase, Doug McMillon from Wal-Mart Stores, Elon Musk from Tesla Motors and Indra K. Nooyi from PepsiCo – they also have chairs at the White House’s new Strategy and Policy Forum.

In a previous article, I pointed out that since his meeting with Jack Ma from Alibaba (also a member of the Advisory Board at the university of Tsinghua ), Donald Trump has been considering the possibility of joining the Asian Infrastructure Investment Bank (AIIB). If this were to happen, the United States would cease hampering China, and begin true cooperation to build the «Silk Roads», thus rendering the conflicts in Ukraine and Syria pointless [8].

Cooperation via commerce

Since the breakdown of the USSR, US policies have been set by the «Wolfowitz Doctrine». To make sure their country would remain the «leader», successive administrations have never hesitated to deliberately launch all sorts of wars which have brought them to the brink of poverty [9].

Of course, this poverty did not affect everyone. We therefore witnessed an intra-capitalist struggle between the companies which profit from war (currently BAE, Caterpillar, KKR, LafargeHolcim, Lockeed Martin, Raytheon, etc.), and those which profit from peace.

The Trump administration intends to reboot the development of the country by breaking with the ideal of being the «leader», and instead, becoming the «best». This will have to happen quickly. It will take years to open the Silk Roads, even though their construction is already under way. Consequently, the United States do not have the time to renegotiate the current major multilateral commercial Treaties. They will have to conclude bilateral agreements without delay, so that the contracts can be implemented immediately.

Knowing how difficult it is to reconvert a war economy into a peace-time economy, Donald Trump has associated with his Strategy and Policy Forum an entrepreneur from one of the companies which could develop as well in peace-time as it could in war-time – Jim McNerney (Boeing).

[1] “Remarks by President Trump in Strategy and Policy Forum”, The White House, February 3rd, 2017.

[2] ““Rosneft” will have access to resources in the Gulf of Mexico”, by Juliana Gortinskaya, Translation Deimantas Steponavicius, Оdnako (Russia), Voltaire Network, 10 January 2017.

[3] “The Rockefeller Family Fund vs. Exxon”, David Kaiser and Lee Wasserman, The New York Review of Books, December 8th, 2016.

[4] “1997-2010: Financial Ecology”, by Thierry Meyssan, Translation Roger Lagassé, Оdnako (Russia) , Voltaire Network, 7 December 2015.

[5] “Exxon Mobil Accuses the Rockefellers of a Climate Conspiracy”, John Schwartz, The New York Times, November 21st, 2016. “Rockefeller Foundations Enlist Journalism in ‘Moral’ Crusade Against ExxonMobil”, Ken Silverstein, The Observer, January 6th, 2017.

[6Annual Report 2008, p. 40 & 56, The Blackstone Group.

[7] “The Advisory Board of Tsinghua University School of Economics and Management (2016-2017)”, Tsinghua University.

[8] “The Geopolitics of American Global Decline”, by Alfred McCoy, Tom Dispatch (USA) , Voltaire Network, 22 June 2015.

[9] The Wolfowitz Doctrine was elaborated in the Defense Policy Guidance for the Fiscal Years 1994-1999. This document has never been declassified, but its contents were revealed in « U.S. Strategy Plan Calls For Insuring No Rivals Develop », Patrick E. Tyler, New York Times, 8 March 1992. The daily also published large extracts from the report on page 14 : « Excerpts from Pentagon’s Plan : “Prevent the Re-Emergence of a New Rival” ». Extra information was revealed in « Keeping the U.S. First; Pentagon Would Preclude a Rival Superpower », Barton Gellman, The Washington Post, 11 March 1992

Source:http://www.voltairenet.org/article195279.html

 

 Τραμπ:  μπίζνες έναντι του πολέμου

 Τιερί Μεϊσάν

Ο Τιερί Μεϊσάν (Thierry Meyssan) μας καλεί να παρατηρήσουμε τον Ντόναλντ Τραμπ χωρίς να τον κρίνουμε με τα κριτήρια των προκατόχων του, αλλά προσπαθώντας να καταλάβουμε τη δική του λογική. Παρατηρεί ότι ο Αμερικανός πρόεδρος προσπαθεί να αποκαταστήσει την ειρήνη και να αναβιώσει το παγκόσμιο εμπόριο, αλλά σε μια νέα βάση, εντελώς διαφορετική από τη σημερινή παγκοσμιοποίηση.

Επιδιώκοντας να ανατρέψει την κυβέρνηση που προηγήθηκε και η οποία προσπαθεί να διατηρηθεί παρά ταύτα, ο πρόεδρος Τραμπ δεν μπορεί να στηρίξει τη διοίκησή του βασισμένος στη υπάρχουσα πολιτική τάξη ή σε ανώτερους δημόσιους υπαλλήλους. Ως εκ τούτου κάλεσε νέους ανθρώπους, επιχειρηματίες σαν κι αυτόν, παρά τον κίνδυνο σύγχυσης που εμπεριέχεται**.

Σύμφωνα με την πουριτανική ιδεολογία, στη μόδα μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, το να συγχέεις την πολιτική ενός Κράτους με τις προσωπικές υποθέσεις σου είναι ένα έγκλημα· λόγος για τον οποίον έχει δημιουργηθεί ένας αυστηρός διαχωρισμός μεταξύ αυτών των δύο κόσμων. Αντίθετα, στους προηγούμενους αιώνες, δεν αντιμετωπιζόταν η πολιτική υπό ηθική γωνία, αλλά κάτω από αυτή της αποτελεσματικότητας. Θεωρούταν τότε φυσιολογική η συμμετοχή επιχειρηματιών στην πολιτική. Δεν χαρακτηριζόταν ο προσωπικός πλουτισμός «διαφθορά», παρά μόνο όταν πάχυνες σε βάρος του Έθνους, όχι όταν το ανάπτυσσες.

Όσον αφορά τις σχέσεις με τις δυο υπερδυνάμεις, ο πρόεδρος Τραμπ προσεγγίζει τη Ρωσία πολιτικά και τη Κίνα εμπορικά.  Ως εκ τούτου βασίζεται στον Ρεξ Τίλερσον (RexTillerson, πρώην επικεφαλής της ExxonMobil), προσωπικό φίλο του Βλαντιμίρ Πούτιν, ως Υπουργό Εξωτερικών και στον Stephen Schwarzman (το αφεντικό της εταιρείας ιδιωτικών επενδυτικών κεφαλαίων Blackstone), έναν προσωπικό φίλο του προέδρου Ξι Τζινπίνγκ, ως πρόεδρο του νέου συμβουλευτικού φορέα που θα είναι αρμόδιος για να προτείνει τη νέα εμπορική πολιτική:

Ο νέος φορέας, Strategy and Policy Forum,(Φόρουμ Στρατηγικής και Πολιτικής)  εγκαινιάστηκε από τον πρόεδρο Τραμπ στις 3 Φεβρουαρίου στο Λευκό Οίκο [ 1 ].

Απαρτίζεται από 19 επιχειρηματίες υψηλοτάτου επιπέδου. Σε αντίθεση με την προηγούμενη πρακτική, οι σύμβουλοι αυτοί δεν επιλέχτηκαν με κριτήριο το εάν είχαν υποστηρίξει ή όχι τον πρόεδρο κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του, ούτε σε συνάρτηση των εταιρειών που διεύθυναν, του μεγέθους και της επιρροής τους, αλλά της προσωπικής τους ικανότητας να τις διοικήσουν.

Ο Ρεξ Τίλλερσον

Ως διευθυντής της ExxonMobil, ο Ρεξ Τίλλερσον έχει σχεδιάσει μια μορφή συνεργασίας με τους Ρώσους ομολόγους τους. Οι Gazprom και Rosneft επέτρεψαν στους Αμερικανούς να έρθουν και να εργαστούν μαζί τους, υπό την προϋπόθεση ότι οι ίδιοι θα επιτρέψουν να συνεργαστούν αλλού μαζί τους.

Ως εκ τούτω, οι Ρώσοι έχουν επενδύσει για το ένα τρίτο στις επιχειρήσεις της ExxonMobil στον Κόλπο του Μεξικού, ενώ η πολυεθνική συμμετείχε στην ανακάλυψη του γιγαντίου κοιτάσματος υδρογονανθράκων στη θάλασσα του Κάρα [ 2 ].

Είναι αυτή η κοινή επιτυχία που επέτρεψε στον Ρεξ Τίλλερσον να λάβει το Μετάλλιο της Φιλίας από τον πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν.

Τα ΜΜΕ επεσήμαναν τις προσωπικές διασυνδέσεις που ανέπτυξε με τον Ρώσο πρόεδρο, καθώς και με τον, έμπιστο του προέδρου, Ιγκόρ Σεχίν.

Στη κορυφή της ExxonMobil, συγκρούστηκε με την οικογένεια Rockefeller, ιδρυτή της εταιρείας. Τελικά, επέβαλε τις απόψεις του και οι Rockefeller άρχισαν να πουλούν τις μετοχές τους για να αποχωρήσουν από την εταιρεία [ 3 ].

Σύμφωνα με τον Ροκφέλερ, το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο είναι πεπερασμένοι πόροι που θα εξαντληθούν σύντομα (μια εκλαϊκευμένη θεωρία στη δεκαετία του ’70 από την Λέσχη της Ρώμης). Η χρήση τους απελευθερώνει άνθρακα στην ατμόσφαιρα, προκαλώντας έτσι την υπερθέρμανση του πλανήτη (εκλαϊκευμένη θεωρία που διαδόθηκε στη δεκαετία του 2000 από την IPCC και τον Αλ Γκορ) [ 4 ]. Είναι καιρός να στραφούμε προς τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Αντίθετα, για τον Ρεξ Τίλερσον τίποτα δεν επικυρώνει την ιδέα ότι το πετρέλαιο είναι ένα είδος κομπόστ οργανικών αποβλήτων. Συνέχεια ανακαλύπτονται  νέα κοιτάσματα σε περιοχές χωρίς μητρικά βράχια και σε όλο και μεγαλύτερα βάθη. Δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι οι υδρογονάνθρακες  θα εξαντληθούν εντός των προσεχών αιώνων. Δεν υπάρχει επίσης κανένα αποδεικτικό στοιχείο ότι ο άνθρακας που απελευθερώνεται από τον άνθρωπο στην ατμόσφαιρα προκαλεί την κλιματική αλλαγή. Σε αυτή τη συζήτηση, το καθένα από δύο στρατόπεδα έχουν χρηματοδοτήσει ένα έντονό lobbying  για την άσκηση πίεσης στους φορείς χάραξης πολιτικής στην απουσία ενός πειστικού τελικού επιχειρήματος [ 5 ].

Αλλά και οι δύο πλευρές υπερασπίζονται, επίσης, διαμετρικά αντίθετες θέσεις σχετικά με την εξωτερική πολιτική. Αυτός είναι ο λόγος που η διένεξη μεταξύ των Ροκφέλερ και του Τίλλερσον είχε σίγουρα κάποια επίπτωση στη διεθνή πολιτική.

Έτσι, το 2005, οι Ροκφέλερ συμβούλευσαν το Κατάρ  -του οποίου τα έσοδα προέρχονται από την ExxonMobil-  να υποστηρίζει τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, στη συνέχεια, το 2011, να επενδύσει στον πόλεμο κατά της Συρίας.

Το εμιράτο κατάπιε δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια για την υποστήριξη των τζιχαντιστικών ομάδων. Αντίθετα, ο Τίλλερσον θεώρησε ότι, αν ο λαθραίος πόλεμος είναι καλός για την αυτοκρατορική πολιτική, δεν προωθεί το μπίζνες. μετά την ήττα των Rockefeller, το Κατάρ αποσύρεται σταδιακά από το πόλεμο και αφιερώνει τα έξοδα του στην προετοιμασία του Παγκοσμίου Κυπέλλου Ποδοσφαίρου.

Εν πάση περιπτώσει, αυτή τη στιγμή, η διοίκηση Τραμπ δεν έλαβε καμία απόφαση ενώπιον της Ρωσίας, εκτός από την κατάργηση των κυρώσεων σε απάντηση μιας ρωσικής παρέμβασης στην προεδρική προεκλογική εκστρατεία που φέρεται να έχει παρατηρηθεί από το CIA.

Ο Stephen Schwarzman

Ο πρόεδρος Trump σόκαρε πρώτα τη λαϊκή Κίνα με την αποδοχή μιας τηλεφωνικής κλήσης από την πρόεδρο της Ταϊβάν, παρά την αρχή «μία Κίνα, δύο συστήματα». Στη συνέχεια ζήτησε συγγνώμη από τον Ξι και του ευχήθηκε θερμά ένα «Ευτυχισμένο Νέο Έτος του πύρινου Κόκορα».

Ταυτόχρονα, του χορήγησε ένα πλούσιο δώρο με την ακύρωση της Δια-Ειρηνικού Συνθήκης. Η συμφωνία αυτή, η οποία δεν είχε ακόμη υπογραφεί, σχεδιάστηκε ως το αποκορύφωμα της παγκοσμιοποίησης των τελευταίων δεκαπέντε χρόνων για να αποκλείσει την Κίνα από την εξουσία λήψης αποφάσεων.

Ο πρόεδρος Τραμπ άνοιξε ένα δίαυλο διαπραγμάτευσης με τις μεγαλύτερες κινεζικές εμπορικές και οικονομικές αρχές, μέσω των μελών του στρατηγικού και πολιτικού φόρουμ του. Η εταιρεία του Stephen Schwarzman, η Blackstone, ανήκει από το 2007 σε ύψος του 9,3% στο κρατικό επενδυτικό ταμείο της Λαϊκής Δημοκρατίας, τη China Investment Corp. [ 6 ], του οποίου  ο διευθυντής εκείνη την εποχή, Lou Jiwei, είναι σήμερα Υπουργός Οικονομικών της χώρας του.

Ο Schwarzman είναι μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής της Σχολής Οικονομικών Επιστημών και Διοίκησης του Πανεπιστημίου του Tsinghua[ 7 ]. Ωστόσο, αυτό το Συμβούλιο, που τίθεται υπό την προεδρία του πρώην πρωθυπουργού Zhu Rongji, συγκεντρώνει από τις σημαντικότερες κινεζικές και δυτικές προσωπικότητες. Ανάμεσα τους: η Mary Barra της General Motors, ο Jamie Dimon της JPMorgan Chase, ο Doug McMillon της Wal-Mart Stores, ο Elon Musk της Tesla Motors και η Indra K. Nooyi της PepsiCo που κάθονται επίσης στο νέο Στρατηγικό και Πολιτικό Φόρουμ του Λευκού Οίκου.

Σε ένα προηγούμενο άρθρο, ανέφερα ότι μετά τη συνάντησή του με τον Jack Ma της Alibaba (επίσης μέλος της Συμβουλευτικής Επιτροπής του Πανεπιστημίου τουTsinghua), ο Ντόναλντ Τραμπ εξετάζει το ενδεχόμενο η χώρα του να συμμετέχει στην Ασιατική Τράπεζα Επενδύσεων για τις υποδομές. Αν συνέβαινε αυτό, οι ΗΠΑ θα πάψουν να περιορίζουν την Κίνα και θα συμμετάσχουν σε μια πραγματική συνεργασία για την ανάπτυξη του «Δρόμου του Μεταξιού» που καθιστά περιττές τις συγκρούσεις στην Ουκρανία και τη Συρία [ 8 ].

Συνεργασία μέσω του εμπορίου

Από της διάλυσης της ΕΣΣΔ, η πολιτική των ΗΠΑ είχε οριστεί από το «Δόγμα Γούλφοβιτς». Για να γίνει η χώρα τους η «πρώτη», οι διαδοχικές κυβερνήσεις δεν δίστασαν να διεξάγουν συνειδητά πολλούς πολέμους που την έχουν φτωχύνει[ 9 ].

Φυσικά, αυτή η φτώχυνση δεν ίσχυε για όλους. Ήμασταν θεατές μιας εσωτερικής σύγκρουσης του καπιταλισμού μεταξύ των εταιρειών με συμφέροντα στον πόλεμο (σήμερα η BAE, η Caterpillar, η KKR, η LafargeHolcim, η Lockheed Martin, ηRaytheon, κ.λπ.) και εκείνων που τα συμφέροντα τους βρίσκονται στην ειρήνη.

Η διοίκηση Τραμπ σχεδιάζει να δώσει νέα ώθηση στην ανάπτυξη της χώρας διακόπτοντας το ιδανικό της «πρώτης χώρας» και να γίνει η «καλύτερη χώρα». Αυτό προϋποθέτει γρήγορη δράση. Θα χρειαστούν χρόνια για να ανοίξουν οι δρόμοι του μεταξιού, παρότι η κατασκευή τους είναι ήδη σε πλήρη εξέλιξη. Ως εκ τούτου, οι ΗΠΑ δεν έχουν πλέον το χρόνο να επαναδιαπραγματευθούν τις τρέχουσες μεγάλες πολυμερείς εμπορικές συμφωνίες. Πρέπει να ολοκληρώσουν χωρίς καθυστέρηση διμερείς συμφωνίες, έτσι ώστε να εφαρμοστούν αμέσως οι συμβάσεις.

Λαμβάνοντας υπόψη την τεράστια δυσκολία του να μετατραπεί μια οικονομία του πολέμου σε οικονομία της ειρήνης, ο Ντόναλντ Τραμπ κάλεσε στο στρατηγικό και πολιτικό Φόρουμ του έναν επιχειρηματία μιας από τις εταιρίες που θα μπορούσε να αναπτυχθεί τόσο σε καιρό ειρήνης και όσο και του πολέμου: τον Jim McNerney(Boeing).

[1] “Remarks by President Trump in Strategy and Policy Forum” (« Παρατηρήσειςτου προέδρου Τραμπ στο στρατηγικό και πολιτικό Φόρουμ «), The White House, February 3rd, 2017.

[2] « Rosneft exploitera le pétrole du golfe du Mexique » (Η Rosneft θαεκμεταλλευτεί το πετρέλαιο στον Κόλπο του Μεξικού  »), par Juliana Gortinskaïa, Traduction Louis-Benoît Greffe, Оdnako (Russie) , Réseau Voltaire, 8 mars 2013.

[3] “The Rockefeller Family Fund vs. Exxon” (« Το ταμείο της Οικογένειας Rockefeller εναντίον της Exxon »), David Kaiser and Lee Wasserman, The New York Review of Books, December 8th, 2016.

[4] « 1997-2010 : L’écologie financière » (« 1997-2010: Η οικονομική οικολογία  »),par Thierry Meyssan, Оdnako (Russie) , Réseau Voltaire, 26 avril 2010.

[5] “Exxon Mobil Accuses the Rockefellers of a Climate Conspiracy” (« ΗExxonMobil κατηγόρησε τους Ροκφέλερ για κλίματος συνομωσίας »), John Schwartz,The New York Times, November 21st, 2016. “Rockefeller Foundations Enlist Journalism in ‘Moral’ Crusade Against ExxonMobil” (« Τα Ιδρύματα Ροκφέλερστρατολογούν τη Δημοσιογραφία σε ‘Ηθική Σταυροφορία’ κατά της ExxonMobil »), Ken Silverstein, The Observer, January 6th, 2017.

[6Annual Report 2008 (Ετήσια Έκθεση 2008 του Ομίλου Blackstone) , p. 40 & 56, The Blackstone Group.

[7] “The Advisory Board of Tsinghua University School of Economics and Management (2016-2017)” (« Η Συμβουλευτική Επιτροπή της Σχολής Οικονομικώνκαι Διοίκησης του Πανεπιστημίου του Tsinghua, (2016-2017) »), Tsinghua University.

[8] “The Geopolitics of American Global Decline” (« Η Γεωπολιτική της αμερικανικήςπαγκόσμιας παρακμής »), by Alfred McCoy, Tom Dispatch (USA) , Voltaire Network, 22 June 2015.

9 ] Το δόγμα Γούλφοβιτς αναπτύχθηκε στην Καθοδήγηση της Πολιτικής για την Άμυνα για τις φορολογικές χρήσεις 1994-1999 (Defense Policy Guidance for theFiscal Years 1994-1999). Αυτό το έγγραφο δεν αποχαρακτηρίστηκε ποτέ, αλλά το περιεχόμενό του αποκαλύφθηκε στο «  Το Αμερικανικό Στρατηγικό Σχέδιο καλεί για την εξασφάλιση μην Ανάπτυξης Αντίπαλων » (« U.S. Strategy Plan Calls For InsuringNo Rivals Develop »), Patrick E. Tyler, New York Times , 8 Μαρτίου 1992.

Η εφημερίδα δημοσίευσε επίσης εκτενή αποσπάσματα της έκθεσης στη σελίδα 14: «  Αποσπάσματα από το σχέδιο του Πενταγώνου: “Αποτροπή της Επανεμφάνισης ενός Νέου Αντιπάλου » (« Excerpts from Pentagon’s Plan : “Prevent the Re-Emergence ofa New Rival” »).

Πρόσθετες πληροφορίες παρέχονται στο « Κρατώντας τις ΗΠΑ Πρώτες· το Πεντάγωνο πρέπει να αποκλείσει μια ανταγωνιστική υπερδύναμη » (« Keeping the U.S. First ;Pentagon Would Preclude a Rival Superpower »), “Barton Gellman, WashingtonPost , 11 Μαρτίου 1992.

Για να αποκτήσει ο αναγνώστης σαφή αντίληψη του τρόπου, που κατά τον συγγραφέα, Τιερί Μεϊσάν, σκέπτεται να διοικήσει ο Τραμπ μπορεί να διαβάσει τα ακόλουθα άρθρα του.

 

1.      Trump – enough of 9/11!

Source:http://www.voltairenet.org/article195017.html

2.     Anti-Donald Trump: war propaganda

Source:http://www.voltairenet.org/article195196.html

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s